آيا با عجايب هفت گانه جديد آشنا هستيد؟ مي دانيد چرا آنها را در اين فهرست قرار داده اند؟
اين بار به سراغ عجايب دنياي مدرن مي رويم، هفت اثر معماري و مجسمه سازي حيرت انگيز دنياي جديد که اکنون به طور کامل يا بخشي از آنها پابرجاست و برخلاف اينکه به آنها عجايت جديد مي گويند بيشترشان رنگ و بوي تاريخي دارند. تمدن هاي آمريکاي جنوبي سهم بزرگي از اين آثار به خود اختصاص داده اند. اين هفت اثر در يک نظرسنجي توسط مردم دنيا انتخاب شده اند؛ عجايبي که اين بار اهرام ثلاثه اگر چه همچنان استوار روي زمين ايستاده اند ولي آن طور که معلوم است از رونق افتاده و جايي در بين آنها ندارند. اين نظرسنجي در سال 2007 برگزار شد و بيش از 100 ميليون نفر از سراسر جهان با استفاده از تلفن، نامه و اينترنت درآن شرکت کردند و عجايب جديد را از ميان 21 اثري که به راي گذاشته شده بود انتخاب کردند. بعد از چند ماه سرانجام فهرست برگزيده شده طي مراسمي در کشور پرتغال اعلام شد. فهرستي که به اين ترتيب است:1-ديوار چين 2-شهر پترا در اردن 3-تنديس مسيح در برزيل 4-شهرباستاني ماچوپيچو در پرو 5-هرم چيچن ايتزا در مکزيک 6-کلوزيوم در رم7-تاج محل در هند.
گل هاي سرخ روي صخره ها
شهر باستاني پترا
يکي از بناهايي که در فهرست عجايب جديد جادارد بقاياي شهر باستاني پترا در اردن است. اين شهر باستاني که سالانه هزاران جهانگرد از آن ديدن مي کنند، در 262 کيلومتري جنوب شهر امان؛ پايتخت کنوني کشور اردن و در غرب راه اصلي بين اين شهر و بندر عقبه قرار دارد. اين شهر در زمان حکومت سلسله اي معروف به نام «نبطي ها» مرکز آن منطقه بود.کشور نبطي ها از غرب فلسطين شروع مي شد و در شرق به صحراي شام خاتمه مي يافت. شهر پترا در واقع نقطه ارتباطي بين سرزمين بين النهرين، شام ،مصر و شبه جزيره عربستان بود. به همين دليل تجارت و رفت و آمد در اين شهر فراوان بود و کسب و کار پررونق دراين شهر، مردم اش را ثروتمند کرده بود. تمدن و خط اعراب هم در تاريخ همين شهر ريشه دارد. اين شهر کاملاً در سنگ و صخره به وجود آمده و به همين خاطر نام آن را پترا گذاشته اند. پترا در يوناني به معني صخره است .تمام اين شهر حاصل کنده کاري هايي است که همه رنگ و بوي هنري دارند و زاده دست هنرمندان و معماراني هستند که صخره ها را تنها با هدف ساخت يک شهر نکنده اند بلکه با خلق يک اثر هنري فوق العاده شهري متفاوت با ديگر شهرهاي باستاني و حتي مدرن به وجود آورده اند .در وديوار اين شهر پر از کنده کاري هايي به اشکال گل هاي مختلف به ويژه گل سرخ است .از اين رو اعراب به آن «المدينه الورديه» نيز مي گويند. مردم اين شهر مانند ديگر اعراب قبل از اسلام بت پرست بودند. در سال 1978 ميلادي کتابي درباره اين شهر نوشته شده است که از تاريخ اين شهر باستاني سخن مي گويد.اين شهر در قرن اول پيش از ميلاد به دستور شاه غساني،حارث سوم ساخته شده و درآن دوره نام آن «سلع» بوده است. سپس با حمله رومي ها قسمت هاي بسياري از اين شهر ويران شد.بعدها دوباره اعراب اين شهر را از روميان پس گرفتند و عده اي که بيشتر آنها کشاورز بودند درآن ساکن شدند ولي پيش از آنکه بتوانند شهر را مانند گذشته آباد کنند، دو زلزله پي در پي خيلي هايشان را کشت و باقي را به بيرون از شهر راند. از حدود يک قرن پيش با باز شدن پاي اروپاييان به آن، اين شهر به جهانيان معرفي و بخش هايي از آن بازسازي شد که اين فعاليت ها اکنون نيز ادامه دارد.
این وبلاگ متعلق به دانشجویان رشته مدیریت جهانگردی دانشگاه پیام نور شیراز می باشد . 
