رونمایی از سه طرح ، برای نخستین بار در دنیا به خدمت صنعت گردشگری 3

خبرگزاری فارس فاندیشن :یکی از سخنرانان مراسم رونمایی از طرحهای گردشگری الکترونیک مجموعه فارس فاندیشن محمد یزدانپناه مدیرعامل آژانس گردشگران شیراز بود ،با وی گفتگو کردیم و نظرش را در مورد سمینار و فعالیتهای مجموعه جویا شدیم .

محمد یزدانپناه گفت : علتی که من در این سمینار حضور پیدا کردم این است که کاری که این مجموعه در صنعت گردشگری الکترونیک کرده واقعا کاریست که تا بحال در ایران انجام نشده است و من به سمینار آمدم تا واقعا به آنها خداقوت بگویم و بتوانم حداقل تجربیاتی که تا بحال داشته ام را در اختیارشان قرار دهم ، و مطمئن هستم که اگر شرایط حضور قوی در اینترنت و موتورهای جستجو برایشان فراهم باشد ، با توجه به اینکه اصالتا سایت بسیار قوی و منحصر بفردی در ایران فراهم کرده اند مطمئنا در جذب توریست به استان می توانند  تاثیر بسزایی داشته باشند.
وی ادامه داد : یکی از خلأ هایی که ما ، در صنعت گردشگری داریم بحث آموزش هست و اینکه مردم ما تا حدودی با اینترنت بیگانه اند مخصوصا در بخش گردشگری . حضور دوستان در اینجا می تواند تلنگری باشد به اینکه دنیا در حال تغییر است و بالطبع ابزارهای حضور در دنیا نیز تغییر می کند و فکر می کنم امشب مدیران مجموعه فارس فاندیشن در سمینار خیلی خوب اینکار را انجام دادند تا علامت سئوالی در ذهن ما ایجاد شود که ما برای آینده می خواهیم چکار کنیم ؟ چون رفتار مشتری عوض شده و مطمئنا آژانسها راهی جز علاقه مند شدن به مقوله گردشگری الکترونیک نخواهند داشت و باید علاقه مند شوند تا بتوانند در دنیا حضور داشته باشند .
 

فاطمه محبتی
عکس : علی محمد محمد زاده
خبرگزاری فارس فاندیشن

رونمایی از سه طرح ، برای نخستین بار در دنیا به خدمت صنعت گردشگری 2

خبرگزاری فارس فاندیشن: مسئول آموزش و حمایت از تولید معاونت صنایع دستی اداره کل میراث فرهنگی فارس در مراسم رونمایی از سه طرح گردشگری الکترونیک فارس فاندیشن نظرات خود را در مورد فعالیت و طرحها ی فارس فاندیشن اعلام کرد.

ارژنگ ربیعی گفت : کاری که آغاز کرده اید کار بسیار زیباییست ، شاید در ابتدا اهداف آن طور که باید و شاید شناسانده نشد اما من می دانم کاریست خیلی عالی ، آینده دار ، و کاریست که در آینده نزدیک همه ما می توانیم شاهد شکوفایی این را ه باشیم و تاثیر بسیار زیادی در شناسایی فرهنگ و هنر کشورمان به جهان و جذب توریست دارد.
اما نباید عجله کنیم ، نیاز به  زمان داریم. کار از آن جهت زیباست که جوانهایی این کار را شروع کردند که سنشان شاید خیلی کمتر از آن چیزی باشد که همه تصور می کنند .
پیشنهاد من اینست که با برگزاری همایشهای مختلف ، اطلاع رسانیهای بیشتری انجام شود ، چون ما جوانهای مستعد زیاد داریم کسانی که خلافیتها و تفکرات خیلی خوبی دارند وباید از آنها کمک بگیریم و فقط بسنده نکنیم که یک گروه محدود یک کار بزرگ را انجام بدهد ، همه چیز را همه کس دانند ، بنابرن پیشنهاد می کنم از حالت محدود گرایی بیرون بیاییم هر چند می دانم شما محدودگرانیستید ولی با برگزاری همایشها و اطلاع رسانی می توان برای این هدف مقدس از ایده ها و تفکرات دیگران استفاده کرد.
من آمادگی خود را برای هر گونه همکاری با این مجموعه اعلام می کنم
 

فاطمه محبتی
عکس : هاجر محبتی
خبرگزاری فارس فاندیشن

رونمایی از سه طرح ، برای نخستین بار در دنیا به خدمت صنعت گردشگری

خبر گزاری فارس فاندیشن : شرکت فارس فاندیشن عصر پنجشنبه 28 اردیبهشت ماه ، از سه طرح بنیادین گردشگری الکترونیک خود پرده برداری کرد و این سه محصول خود را به جامعه گردشگری استان فارس معرفی نمود .

مراسم رو نمایی از این سه طرح با حضور مسئولین و دست اندر کاران گردشگری استان ،مدیران آژانس های مسافرتی ، هتل ها ،کانون ها و آموزشگاه های گردشگری و فرهنگی و همچنین دانشجویان ، علاقه مندان و فعالان در این صنعت ، در عمارت زیبای شاپوری شیراز برگزار شد .
این مراسم با تلاوت قرآن مجید و سرود ملی جمهوری اسلامی ایران آغاز و با سخنرانی آقای دکتر عزلتی ، ریاست شرکت فارس فاندیشن ادامه یافت . ایشان در سخنرانی خود اهداف فرهنگی و صلح طلبانه فارس فاندیشن را تشریح کردند و خواستار حمایت مسئولین از فعالیت های شرکت شدند . در ادامه آقای محمد یزدان پناه استاد دانشگاه و مدیر شرکت گردشگران شیراز نقش مهم گردشگری الکترونیک در صنعت گردشگری دنیا را به زیبایی در سخنرانی خود بیان کردند  و حضور قدرتمند و همه جانبه در این زمینه را به حاضرین توصیه نمودند .
سپس مدیران شرکت فارس فاندیشن ، آقایان میثم خوش خلق و سیدجعفر پاک فطرت و محمدمحسن مرادی از سه طرح  فارس کلیپ (www.Farsclip.com) ، فارس ما (www.Farsma.com)و فارس توریست(www.Farstourist.com) ، محصول شرکت فارس فاندیشن رونمایی کردند که این سه طرح ، برای نخستین بار در دنیا به خدمت صنعت گردشگری گرفته شده اند .
این مراسم با برگزاری جلسه پرسش و پاسخ و پذیرایی از حاضرین پایان پذیرفت .
 

سید جعفر پاک فطرت

خبرگزاری فارس فاندیشن

دره گرند کنیون(canyon)

دره ای شیبدار و بسیار ژرف است که توسط رودخانه ی کلورادو ساخته شده و در ایالت آریزونا در آمریکای شمالی واقع شده است. این ناحیه توسط پارک ملی گرند کانیون اداره و محافظت می شود و به عنوان یکی ازعجایب طبیعی جهان ثبت شد. طول این دره حدود 446 کیلومتر است که با عرض 29 کیلومتر و عمق بیش از 1.8 کیلومتر بر روی کره ی زمین گسترده شده است. 2 میلیارد سال از سرگذشت زمین توسط رودخانه کلورادو و حرکات فلات کلورادو بر دل این دره حک شده است. طبق اکتشافات زمین شناسی، رودخانه ی کلورادو حدود 17 میلیون سال پیش جریان خود را در دل این دره ی وسیع آغاز نمود و از آن زمان تاکنون چنین طرح و نمای دلفریب و شگفت انگیزی بوجود آورده است.

بااینکه گرند کانیون ژرف ترین دره ی جهان نیست (دره کالی گانداکی جورج در نپال عمیق تر است) و نیز وسیع ترین دره هم نیست (دره ی کاپیرتی حدود 1 کیلومتر عریض تر و طولانی تر است) ولی لایه های رنگارنگ و تماشایی اش به همراه پیچ و خم های زیبا و عجیبش باعث شده که معروفترین دره ی سراسر جهان باشد. از لحاظ زمین شناسی هم بدلیل نمایش لایه های ضخیمی از هر عصر بر روی دیواره های رنگارنگش بسیار اهمیت دارد.

ادامه نوشته

این زنبور عجیب از اشک چشم انسان تغذیه می کند

 

دانشمندان گونه جدیدی از زنبور را کشف کرده اند از خوردن هیچ چیز به اندازه اشک انسان لذت نمی برد.

این گونه از زنبورها که “لیسوتریگونا” (lisotrigona) نام گرفته اند به آرامی زیر پلک انسان می نشیند و حتی برخی از افراد ممکن است اصلا آن را احساس نکند و یا هیچ حسی نسبت به آن نداشته باشد و پس از آن مکیدن اشک چشم یا مایعی که تخم چشم را پوشانده را آغاز می کند.

 

براساس گزارش انجمن حشره شناسی کانزاس ، حتی بستن چشمها هم به این روند کمک نمی کند.

این گزارش می افزاید: با آزمایش این زنبورها، پس از این که آنها روی چشم می نشینند و درحالی که اشک چشم را می مکند، انسان به ندرت احساس حضور یک زنبور را در چشم خود دارد، تنها با نگاه کردن در آینه است که می توان اطمینان حاصل کرد که آیا این زنبور هنوز در چشم باقی مانده یا خیر.

 

ورود همزمان چند زنبور به چشم با جاری شدن شدید اشک همراه خواهد بود

این درحالی است که اگرچند زنبور به طور همزمان وارد چشم شما شود و مکیدن اشک چشم را آغاز کنند این امر با احساس ناخوشایند و جاری شدن شدید اشک همراه خواهد بود.

این زنبور در تایلند کشف شده و تاکنون در اروپا و آمریکا مشاهده نشده است.

گفته می شود که این زنبور به علت وجود میزان اندکی از پروتئینی که در اشک وجود دارد به آن جذب می دهد. آنها همچون همتایان نیویورکی خود به شوری اشک چشم و تعریق بدن نیز علاقمند هستند.

تصویری از یک زنبور عسل که از سنتی ترین منبع غذایی خود تغذیه می کند

محققان این تحقیق تلاش کردند که این زنبورها را با ارائه انواع دیگری از غذا چون گوشت و پنیر ترغیب کرده و آنها را از چشم دور کنند، اما این زنبورها تنها به دنبال اشک چشم انسان بوده اند.

دانشمندان اعلام کردند که پلک زدن غیرارادی موجب می شود که این حشره از مژه ها سقوط کند، اما در این صورت نیز برخی از زنبورها به قدری تلاش می کنند تا به چشم ورود پیدا کنند.

روز مادر

پیامبر اکرم(ص) :

هر کس پیشانی مادر خویش را ببوسد، از آتش جهنم دور می ماند . . .

وقتی چشم به جهان گشودم. قلب کوچکم مهربانی لبخند و نگاهت را که پر از صداقت و بی ریایی بود احساس کرد. دیدم زمانی را که با لبخندم لبخند زیبائی بر چهره خسته ات نشست و دنیایت سبز شدو با گریه ام دلت لرزید و طوفانی گشت. از همان لحظه فهمیدم که تنها در کنار این نگاه پرمهر و محبت است که احساس آرامش و خوشبختی خواهم کرد. مادر عزیزم روزت مبارک

مادر! درستایش دنیای پرمهرت ، ترانه ای از اخلاص خواهم سرود وگلدسته ای از مهر بر گردنت خواهم آویخت.

شکوه عشق را در زمزمه های مادرانه ات می یابم وانگیزه خلقت را از قلب پرمهرت می خوانم.

مادر، بوسه بر دستان خسته تو جانم را زنده می کند و دیدار تو عشق را در دلم به ارمغان می آورد.

ایمانم از دعای توست وخدایم را از زبان تو شناخته ام ، عبادت را تو به من آموخته ای ، مادر! ای الهه مهر.

تو گلی خوشبو از بهشت خدایی که گلخانه دلم از عطرتو سرشار است ، از تبار فاطمه ای وگویی وجود تو را با مهر فاطمه سرشته اند پس همیشه دعایم کن چراکه دعایت سرمایه فردای من است.

... مادرم ! به پاس آنچه به من داده ای ، به ستایش محبتهای بی اندازه ات ، و به وسعت همه خوبیهایت دوستت دارم

 

سعدی شیرین سخن

شیخ مصلح‌الدین مشرف بن عبدالله مشهور به سعدی شیرازی در حدود سال‌های 571 تا 606 هجری قمری به دنیا آمد و در حدود سال‌های 690 تا 695 درگذشته است. درباره نام و نام پدر شاعر و همچنین تاریخ تولد سعدی اختلاف بسیار است.

سعدی در شیراز پا به هستی نهاد و هنوز کودکی بیش نبود که پدرش درگذشت. پس از تحصیل مقدمات علوم از شیراز به بغداد رفت و در مدرسه نظامیه به تکمیل دانش خود پرداخت.

 

آرامگاه سعدی شیرازی

 

وی در نظامیه بغداد که مهمترین مرکز علم و دانش آن زمان به حاسب می‌آمد در درس استادان معروفی چون سهروردی شرکت کرد. سعدی پس از این دوره به حجاز، شام و سوریه رفت و در آخر راهی سفر حج شد.

او در شهرهای شام (سوریه امروزی) به سخنرانی هم می‌پرداخت ولی در همین حال، بر اثر این سفرها به تجربه و دانش خود نیز می‌افزود.

سعدی در روزگار سلطنت اتابک ابوبکر بن سعد به شیراز بازگشت و در همین ایام دو اثر جاودان بوستان و گلستان را آفرید و به نام «اتابک» و پسرش سعد بن ابوبکر کرد. برخی معتقدند که او لقب سعدی را نیز از همین نام "سعد بن ابوبکر" گرفته است.

در پی از بین رفتن حکومت سلغریان، سعدی بار دیگر از شیراز خارج شد و به بغداد و حجاز رفت. در بازگشت به شیراز، با آن که مورد احترام و تکریم بزرگان فارس بود، بنابر مشهور به خلوت پناه برد و مشغول ریاضت شد.

سعدی، شاعر جهاندیده، جهانگرد و سالک سرزمین‌های دور و غریب بود؛ او خود را با تاجران ادویه و کالا و زئران اماکن مقدس همراه می‌کرد. از پادشاهان حکایت‌ها شنیده و روزگار را با آنان به مدارا می‌گذراند.

سفاکی و سخاوتشان را نیک می‌شناخت و گاه عطایشان را به لقایشان می‌بخشید. با عاشقان و پهلوانات و مدعیان و شیوخ و صوفیان و رندان به جبر و اختیار همنشین می‌شد و خامی روزگار جوانی را به تجربه سفرهای مکرر به پختگی دوران پیری پیوند می‌زد.

سفرهای سعدی تنها جستجوی تنوع، طلب دانش و آگاهی از رسوم و فرهنگ‌های مختلف نبود؛ بلکه هر سفر تجربه‌ای معنوی نیز به شمار می‌آمد.

ره آورد این سفرها برای شاعر، علاوه بر تجارب معنوی و دنیوی، انبوهی از روایت، قصه‌ها و مشاهدات بود که ریشه در واقعیت زندگی داشت؛ چنان که هر حکایت گلستان، پنجره ای رو به زندگی می‌گشاید و گویی هر عبارتش از پس هزاران تجربه و آزمایش به شیوه ای یقینی بیان می شود. گویی، هر حکایت پیش از آن که وابسته به دنیای تخیل و نظر باشد، حاصل دنیای تجارب عملی است.

شاید یکی از مهم‌ترین عوامل دلنشینی پندها و اندرزهای سعدی در میان عوام و خواص، وجه عینی بودن آنهاست. اگرچه لحن کلام و نحوه بیان هنرمندانه آنها نیز سهمی عمده در ماندگاری این نوع از آثارش دارد.

از سویی، بنا بر روایت خود سعدی، خلق آثار جاودانی همچون گلستان و بوستان در چند ماه، بیانگر این نکته است که این شاعر بزرگ از چه گنجینه ی دانایی، توانایی، تجارب اجتماعی و عرفانی و ادبی برخوردار بوده است.

آثار سعدی علاوه بر آن که عصاره و چکیده اندیشه ها و تأملات عرفانی و اجتماعی و تربیتی وی است، آیینه خصایل و خلق و خوی و منش ملتی کهنسال است و از همین رو هیچ وقت شکوه و درخشش خود را از دست نخواهد داد.

ترجمه انگلیسی

 

limbs

بنی آدم اعضای یکدیگرند

That shares an origin in their creator

که در آفرینش ز یک گوهرند

When one limb passes its days in pain

چو عضوی به درد آورد روزگار

The other limbs can’t remain easy

دگر عضوها را نماند قرار

You who feel no pain at the suffering of others

تو کز محنت دیگران بی غمی

It is not fitting you be called human

نشاید که نامت نهند آدمی

واما مصداق این شعر در اتوبوس دانشگاه

بدون شرح

 

 

کندوان

شاید تکراری باشه ولی ارزشش رو داره ....

روستای کندوان در دامنه سر سبز سلطان داغی، در ۱۸ کیلومتری جنوب اسکو و ۶۲ کیلومتری جنوب غربی تبریز قرار دارد.

خانه های سنتی و باستانی کندوان از نظر نوع معماری در ایران نظیر ندارند و به عقیده تعدادی از محققین احداث این خانه‌ها به قرن ۷ هجری همزمان با یورش مغول‌ها برمی‌گردد.

در تاریخ این منطقه، این گونه نقل شده که نخستین کسانی که به کندوان پا گذاشته اند، ساکنان روستایی به نام حیله ور- که در 2 کیلومتری غرب کندوان قرار داشته- بوده اند که در قرن هفتم هجری برای در امان ماندن از حمله مغول ها به دشتی در مقابل کندوان فعلی مهاجرت کرده اند و در طول مدت زمانی به تدریج درون کران‌ها را حفاری کرده و پناهگاهی امن برای خود ساخته اند.

کندوان روستایی است بنا شده در صخره و تنها سازه این دهکده را سنگ‌ها تشکیل می دهند. خانه ها هرمی شکل هستند و برای دام ها نیز حفره هایی در سنگ ها بنا شده است.

کندوان یکی از 3 روستای صخره‌ای جهان است که موجب جذابیت بی نظیر آن شده است. معماری روستای کندوان و جاری بودن زندگی مردم در قالب بافت قدیمی آن یک استثنا در دنیا به حساب می آید. چرا که دیگر در ترکیه و آمریکا کسی در کاپادوکیه و داکوتا زندگی نمی کند.

کوه سهند یکی از 5 کوه آتشفشانی مهم ایران در استان آذربایجان شرقی و در جنوب تبریز واقع است. در دامنه های این کوه و در نزدیکی شهر اسکو، روستایی با نام کندوان قرار دارد که از نظر جاذبه های زمین شناسی و معماری دارای اهمیت است.

صخره های کله قندی و غارهای دستکن توسط انسان که به عنوان خانه های مسکونی مورد استفاده قرار می گیرد، یکی از شگفت انگیزترین روستاهای صخره ای جهان را پدید آورده است.

شیوه بنای خانه‌های این روستا از نوع معماری صخره ای و به شکل مخروطی یا کله قندی می‌باشد. برخی از باستان شناسان قدمت این روستا را به دوره های پیش از اسلام نسبت می‌دهند.

در دل این تپه‌های بلند که ارتفاع بعضی از آنها به 40 متر می‌رسد صدها آغل، انبار و اتاقک حفر شده که بسیار دیدنی است. همچنین آب معدنی گوارایی از دل یکی از تپه های این روستا می جوشد که از شهرت فراوانی برخوردار است و برای امراض کلیوی بسیار مفید تشخیص داده شده است.

این روستا به سبب ویژگی معماری صخره ای و بافت مخصوص آن در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده است.

در اثر فعل و انفعالات آتشفشانی کوههای سهند، چنین منظره‌ای در یکی از خوش آب و هواترین نقاط ایران ایجاد شده است. توده ها و گدازه های مذاب آتشفشانی، به وسیله باد، برف و باران در طی هزاران سال متمادی شکل گرفته و به فرم کران درآمده است.

خانه های این روستا به مانند کندوی عسل در دل کوه کنده شده اند و جالب اینجاست که عسل یکی از مهمترین محصولات این روستا می باشد.

کندوان منطقه‌ای ییلاقی از رشته کوه های سهند است که مراتع سرسبزش عشایر زیادی را به آن جا می‌کشاند.

معماری خاص این روستا موجب شهرت جهانی آن شده است. دامداری و کشاورزی و باغداری عمده فعالیت مردمان این روستاست، لوله کشی آب و برق در دل این سنگ ها همزیستی مسالمت آمیز بشر با محیط زیست را نشان می‌دهد. کندوان نمونه زیبای استفاده از طبیعت در زندگی انسان است.

آنچه به کندوان هویت باستانی داده وجود 117 خانوار و منزل مسکونی در درون توده های مخروطی و هرمی شکل صخره ای است. روستاییان کندوان داخل این توده ها برای خود خانه مسکونی، آغل، انبار و کارگاه ایجاد کرده‌اند.

معماری صخره‌ای، حاکی از صحنه‌های مبارزه و جدال انسان با طبیعت و در خدمت گرفتن صخره های طبیعی است. در معماری معمولی، به وسیله مصالح ساختمانی گچ، آهک و خشت، هیئت اصلی بنا را به وجود می آورند، در صورتی که در معماری صخره‏ای فضای مورد نظر در درون توده سنگ هویدا می‌گردد و سنگ، مانند کالبدی، قشری مستحکم در اطراف این فضا ایجاد می‌کند.

ارتباط طبقات بالایی کران‌ها با خارج، از طریق پلکان های بسیار زیبایی از بدنه خود کران تامین گشته است. طبقه هم‌کف، اکثرا اصطبل بوده و طبقات دوم و سوم و چهارم به عنوان سکونت‌گاه استفاده می‌شود. در بعضی موارد از طبقه چهارم به عنوان انبار نیز استفاده کرده‌اند.

آبریزها اکثرا در کنار معابر و در خارج از کران ها و محیط مسکونی قرار داشته و هر چند خانواده به طور مشترک دارای یک آبریز هستند. آبریزها اکثرا دارای چند محل نشیمن و انباره می‏باشد که بستگی به شیب زمین دارد.

به خاطر قطر و ضخامت زیاد کران‌ها، ایجاد نورگیر در طبقات پایین کار بسیار مشکلی است، بدین مناسبت نورگیرها اغلب در طبقات بالا واقع شده‌اند. جنس پنجره‌ها از چوب بوده اغلب به شکل شطرنجی و در آنها قطعات کوچک شیشه تعبیه شده است.

آثار معماری صخره‌ای در اغلب نقاط جهان به چشم می‌خورد که در اکثر آنها اکنون دیگر سکنه ای زندگی نمی‌کند؛ ولی معماری صخره ای از نوع کندوان فقط در یک منطقه دیگر در روی زمین ایجاد شده و آن در دره زیبای گورمه ترکیه است.

بافت قدیمی روستای کندوان که یکی از زیباترین و منحصر به فردترین روستاهای تاریخی کشور و تنها روستای زنده صخره‌ای محسوب می شود، با ساخت و سازهای جدید که متفاوت با بافت گذشته است با تهدیدی جدی رو به رو شده است.

وجود آب معدنی، خانه‌های منحصر به فرد، دره‌های سرسبز و خرم، آب و هوای مطبوع و لبنیات و عسل مرغوب کوهستان، سبب جذب تعداد کثیری مسافر از نقاط دور و نزدیک به این روستا به خصوص در فصول مساعد سال می شود.

این روستا به سبب ویژگی معماری صخره ای و بافت مخصوص آن در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده است. توده‌ها و گدازه‌های مذاب آتشفشانی، به وسیله باد، برف و باران در طی هزاران سال متمادی شکل گرفته و به این فرم درآمده است. کران‌ها در تابستان‌ها خنک و در زمستان‌ها گرم است.

این روستا طبق سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال 1375، دارای 137 خانوار و ٧٥٠ نفر جمعیت بوده است که به کار کشاورزی و دامداری و صنایع دستی اشتغال دارند.

روستای کندوان دارای مسجد، حمام، مدرسه و آسیا می‌باشد و کران مسجد یکی از بزرگ‌ترین کران‌های روستا را تشکیل داده است. به دلیل شکل مخروطی خاص، اغلب کران‌های دارای طبقات مختلف، از داخل با یکدیگر ارتباط ندارند، کران ها عموما دارای دو طبقه بوده و در بعضی موارد سه و حتی چهار طبقه نیز در آ نها ایجاد کرده اند.

آثار معماری صخره‌ای در اغلب نقاط جهان به چشم می خورد که در اکثر آن‌ها اکنون دیگر سکنه‌ای زندگی نمی‌کند ولی معماری صخره‌ای از نوع کندوان فقط در یک منطقه دیگر در روی زمین ایجاد شده و آن در دره زیبای گورمه ترکیه است.

کندوان جزو سه روستای شگفت انگیز دنیاست که توجه گردشگران داخلی و خارجی را به خود جلب کرده است به طوری که سالانه ٣٠٠ هزار گردشگر از این روستای تاریخی بازدید می‌کنند.

برای دیدن سایر عکسها اینجا کلیک کنید.

کشتی شکستگانیم ای باد شرطه برخیز

 

تنها بازمانده یک کشتی شکسته به جزیره کوچک خالی از سکنه افتاد. او با دلی لرزان دعا کرد که خدا نجاتش دهد و اگر چه روزها افق را به دنبال یاری رسانی از نظر می گذارند، اما کسی نمی آمد

سرانجام خسته و از پا افتاده موفق شد از تخته پاره ها کلبه ای بسازد تا خود را از عوامل زیان بار محافظت کند و داراییهای اندکش را در آن نگه دارد.

اما روزی که برای جستجوی غذا بیرون رفته بود، به هنگام برگشتن دید که کلبه اش در حال سوختن است و دودی از آن به آسمان می رود. متاسفانه بدترین اتفاق ممکن افتاده و همه جیز از دست رفته بود.

از شدت خشم و اندوه درجا خشک اش زد فریاد زد: خدایا چطور راضی شدی با من چنین کاری کنی؟

صبح روز بعد با صدای بوق کشتی ای که به ساحل نزدیک می شد از خواب پرید. کشتی ای آمده بود تا نجاتش دهد. مرد خسته، از نجات دهندگانش پرسید: شما از کجا فهمیدید که من اینجا هستم؟ آنها جواب دادند: ما متوجه علائمی که با دود می دادی شدیم.

وقتی که اوضاع خراب می شود، ناامید شدن آسان است. ولی ما نباید دلمان را ببازیم چون حتی در میان درد و رنج دست خدا در کار زندگی مان است.

پس به یاد داشته باش، در زندگی اگر کلبه ات سوخت و خاکستر شد، ممکن است دودهای برخاسته از آن علائمی باشد که عظمت و بزرگی خداوند را به کمک می خواند

 باشد که باز بینیم دیدار آشنارا

بسته کنکور ارشد جهانگردی

 

دوستان عزیز جهت دستیابی به موضوعات زیر بر روی لینک عنوان کلیک کنید......

بسته کنکور ارشد مدیریت جهانگردی

کتب جهانگردی

مجموعه 25 جلدی کتب مرجع جهانگردی

امیدوارم مفید باشه

همچنین برای دیدن زیباترین گل و باغ دنیا   اینجا  کلیک کنید

 

آرامگاهی در آخر دنیا

---

چندی پیش یكی از دوستانم در مورد آرامگاهی سخن می‌گفت كه به آرامگاه فرزند چنگیز معروف است. او محل این بنا را در خراسان و حوالی گناباد ذكر كرد. این موضوع مدت‌ها ذهن مرا به‌خود مشغول كرده بود تا این كه چندی پیش كه برای انجام سفری كاری به گناباد رفته بودم به‌یاد این داستان افتادم و فرصت را برای بازدید و پیدا كردن این بنا مغتنم شمرده و عزم خود را برای پیدا كردن این آرامگاه جزم كردم.

---

در ابتدا مشكل این بود كه اصلا هیچ اطلاعی از این بنا نداشتم و تنها می‌دانستم در روستایی در حوالی گناباد آرامگاهی قرار دارد كه فرزند چنگیزخان مغول در آن دفن شده است.

با دانستن این اطلاعات قطعا نمی‌توانستم به نتیجه‌ای برسم و پرس و جو از مردم محلی و چند راننده تاكسی برایم به جز سردرگمی حاصلی نداشت.

تنها راهكار منطقی، رفتن به كتابخانه میراث فرهنگی و كسب اطلاع از آنجا بود. كم‌كم از نظر ذهنی خود را آماده می‌كردم تا شكست را بپذیرم. آخر مگر می‌شد آرامگاه فرزند چنگیز در ایران قرار گرفته باشد و هیچ حرف و مطلبی از آن تا به حال به گوش من نخورده باشد؟

وقتی موضوع را با مسوول مركز اسناد اداره میراث فرهنگی شهرستان در میان گذاشتم با تردید از بالای قاب عینكش به من نگاه كرد و پرسید: دقیقا می‌دانم منظورتان چیست، ولی فكر نمی‌كنم بتوانید چیز زیادی به دست بیاورید!

در حالی كه نشانی و كروكی بنا را در دست داشتم از اداره خارج شدم. خب، حداقل تا اینجا می‌دانستم كه چنین جایی وجود فیزیكی دارد. مقصد من روستایی بود به نام گیسور!

گیسور در انتهای مجموعه راه روستایی و كم‌ترددی قرار گرفته كه تقریبا می‌توان گفت آخرین روستا در این جاده است و دیگر از اینجا به‌بعد راهی وجود ندارد و به قول دوستم: اینجا آخر دنیاست! نباید خطر كرد و جلوتر رفت.

اهالی روستا معتقدند كه در این محل فرزند چنگیزخان مغول دفن است و یكی از دلایل رسیدگی نكردن به این بنا نیز همین موضوع است. بنا در دشتی مسطح قرار دارد كه باران‌های سالانه در همه جای آن شیارهای عمیقی ایجاد كرده است

روستای گیسور در 70 كیلومتری شمال شرق گناباد واقع شده است. اولین سوالی كه پس از رسیدن به این روستا به ذهنم رسید این بود كه فرزند چنگیزخان، بزرگ‌ترین پادشاه زمان خود در این روستا چه می‌كرده است؟ اصلا چرا باید چنین فرد مهمی در این روستای دورافتاده دفن شده باشد؟ نام فعلی این آرامگاه «جغتین» گیسور است؛ نامی كه به نظر كاملا مغولی می‌رسد و بر پیچیدگی‌های این آرامگاه می‌افزاید. مقبره «جغتین» در پنج كیلومتری شرق روستای گیسور واقع شده است.

البته در ابتدا ما این موضوع را نمی‌دانستیم و فكر می‌كردیم باید آرامگاه در داخل روستا قرار داشته باشد. پرس و جو از اهالی محل تنها یك نتیجه برای ما داشت: اهالی محل چندان میانه خوبی با این آرامگاه ندارند و چندان دل خوشی از قرار گرفتن این بنا در مجاورت روستایشان نداشتند.

اهالی روستا معتقدند كه در این محل فرزند چنگیزخان مغول دفن است و یكی از دلایل رسیدگی نكردن به این بنا نیز همین موضوع است. بنا در دشتی مسطح قرار دارد كه باران‌های سالانه در همه جای آن شیارهای عمیقی ایجاد كرده است.

در اطراف بنا و محوطه آن آثار معماری جالب توجهی دیده می‌شود. در سمت شرق بنا یك آب‌انبار و در غرب آن ساخلوی نظامی قدیمی با برج و بارو دیده می‌شود. در سطح زمین‌های اطراف بنا نیز آثار سفال‌های لعابدار فیروزه‌ای، خردلی و سبز دیده می‌شود.

بنای جغتین كلا از آجر ساخته شده است و گنبد آن فرو ریخته بود و امروزه مجددا بازسازی و مرمت شده است. در چهار جهت اصلی بنا، چهار ورودی تعبیه شده است، در ساقه گنبد آثاری از فیلپوش دیده می‌شود كه احتمالاً تزئینات گچی داشته است و به جز این مورد، تزئینات خاصی در داخل بنا دیده نمی‌شود.

تقریبا در هیچ جای بنا كتیبه‌ای وجود ندارد و شواهدی كه نشان‌دهنده نسبت این بنا با فرزند چنگیز باشد، دیده نمی‌شود.

درست در مركز صحن زیر گنبد، سردابه‌ای قرار دارد و آثار معماری در آن مشهود است. ورودی اصلی سردابه از سمت شرق است. تدفین سردابه‌ای تدفین خاص دوره مغول است و وجود این سردابه تنها نشانگر ارتباط این مقبره با دوره مغول است.

راه‌پله‌ای در ورودی شمالی بنا در جهت غربی به سمت گنبد می‌رود. در داخل بنا تعدادی طاقچه ساده و بدون تزئین بر دیواره‌ها دیده می‌شود و در بالای هر ورودی نیز یك نورگیر طاق‌دار تعبیه شده است.

بنا از داخل مربع‌شكل و از خارج هشت ضلعی است. در دیواره‌های داخلی بنا چهار طاق‌نمای بلند تعبیه شده است كه در بین هر دو ورودی یكی از آنها واقع شده‌ است و تزئینات خاصی ندارد.

بازدید از بنا نتوانست ارتباط آن را با فرزند چنگیز نشان دهد و تنها ارتباط بنا با چنگیز نام بناست. بر اساس متون تاریخی، جغتای نام فرزند چنگیزخان است.

‌مطالعه متون تاریخی بیانگر عدم ارتباط این بنا با فرزند چنگیزخان است. طبق اظهارنظر استاد بهرام‌فره‌وشی، گیسور به معنی جای آتش یا آتش كیانی است: گیسور = گای سور، جای سور یا جای آتش و اگر گیسور، كیسور باشد به معنی آتش شاهی است كه با توجه به این مورد، قدمت منطقه به پیش از اسلام برمی‌گردد.

در ساخت بنا از آجرهای بسیار بزرگ و ملاط ساروج استفاده شده است. برخی محققان معتقدند كه این محل، واقعاً مقبره جغتای، فرزند چنگیز است، اما نظر بیشتر محققان بر این است كه این محل، در زمره مقابر مربوط به دوره مغول و احتمالا مربوط به یكی از صاحب‌منصبان این سلسله است.

در پرونده مربوط به این بنا در اداره میراث فرهنگی گناباد، قدمت این بنا ایلخانی (قرن هفتم و هشتم هجری) ذكر شده است.

در زیر این بنا فضایی بوده كه مردگان را در آن می‌گذاشتند كه به‌مرور زمان از اجساد پر شده است و این بنای زیبای تاریخی متعلق به شخص خاصی نیست و احتمالاً فردی معروف به نام جغتین در آن مدفون‌شده و پس از آن این محل به مقبره جغتین مشهور گشته است و آنچه واضح است نبود ارتباط این محل با جغتای، پسر چنگیز است!

 

چند غار فارس

دوستان عزیزی که به مکان های طبیعی و به خصوص غارها سفر میکنید

در نظر داشته باشید که ما به عنوان کارشناسان جهانگردی در این ضمینه مسئولیم لطفا از محیط زیست محافظت کنید و نظافت را همواره رعایت نمایید تا الگویی برای سایرین باشیم...

ممنون

 

نوع غار : کشف شده

نام (های) غار : بلع زار

Bala' Zaar : نام فارسی غار بصورت لاتین

معنی نام (وجه تسمیه) : بلع در گویش محلی به معنای ریشه مک (شیرین بیان) می باشد و نام غار از نام روستایی به همین نام گرفته شده است

29˚ 51' 08" : (N) عرض جغرافیایی دهانه غار

52˚ 01' 13" : (E) طول جغرافیایی دهانه غار

ارتفاع دهانه اصلی از سطح دریا : 2104 متر

تعداد دهانه غار : 2 دهانه

استان : فارس

نزدیکترین شهر : شیراز - بخش ارژن

نزدیکترین روستا : بلع زار

نشانی محل غار : استان فارس شهرستان شیراز بخش ارژن دهستان هفت برم کدیان 2 کیلومتری شمال روستای بلع زار

طول غار : 1500 متر

عمق غار : 20 متر

تاریخ نقشه برداری : 16/09/1386

اسامی اعضای تیم نقشه برداری : محمد کریمی - احسان اقبال پور - امید اکبرزاده شیرازی

نام عکاس : محمد کریمی

توضیحاتی درباره نوع غار : طبیعی- غیر آهکی - مرطوب از نظر نحوه تشکیل، غار بلع زار به دلیل فرسایش آبی به وجود آمده است و در تمام فصول سال آب مختصری درون غار به صورت جویبار جریان دارد.

جانداران داخل غار : عنکبوت - خفاش - قارچ

توصیف سختی غار برای پیمایش : راحت

 

 

---

غارسنگتراشان جهرم

غار سنگ‌شکنان جهرم در جنوب غربی شهرستان جهرم استان فارس، عظیم،

دست‌ساز و دیدنی است. عده‌ای سنگ‌تراش این غار را به‌وجود آورده‌اند و تاریخ دقیق

ساخت آن روشن نیست؛ اما حدود ۱۵۰ سال قدمت دارد. وسعت این غار حدود ۲۰

هزار متر مربع با ارتفاع متوسط سه متر است. سنگ‌تراشان جهرمی این غار را برای

تفریح نساخته‌اند، بلکه هدف آنها، برداشت سنگ برای امرار معاش بوده است؛ ولی با

تیشهٔ سنگ‌شکن خود، جاذبه‌ای زیبا خلق کرده‌اند که به یکی از بزرگ‌ترین غارهای

دست‌ساز جهان تبدیل شده و میراثی است، بسیار زیبا با چشم‌اندازی دیدنی.

سنگ‌شکنان هنگام برداشت سنگ برای جلوگیری از تخریب غار بعد از چند متر پ

یشروی، ستون‌هایی به‌جا گذاشته‌اند که این امر، موجب زیبایی دوچندان غار

شده‌است. این مجموعه تاکنون مرمت نشده و هشت دهانه دارد که ورودی دو دهانهٔ

آن تخریب شده‌است.

---

غار تنگ شاپور

برید ادامه مطلب.........

 

 

 

ادامه نوشته

آبروی ناحق

دیروز توی یه فیلم طرف یه چیز با حال گفت منم خیلی ازش خوشم اومد :

یارو ازش عذرخواهی کردکه آبروش رو برده اونم جواب داد:آبرویی که بخواد با حرف حق بره همون بهتر که بره

(تشکر میکنم از همه ی دوستان عزیزی که مارو با نظراتشون راهنمایی میکنن )

اینم تقدیم به شما

 

چندکتاب تاریخی و مفید

 

 اساطیر ایران باستان (خانم آموزگار)

 روزگاران ایران(دکتر عبدالحسین زرین کوب)

 تاریخ ادبیات ایران اسلامی (دکتر عبدالحسین زرین کوب)

 دو قرن سکوت (دکتر زرین کوب)

 عصر زرین تاریخ ایران( ریچارد فرای)

 میراث باستانی ایران (ریچارد فرای)

 داریوش و ایرانیان  (والتر هینتس ممنون از خانم آل احمد به خاطر اطلاع نویسنه این کتاب)

 از زبان داریوش (هاید ماری کخ.اگه اشتباهه بگید لطفا)

 ایران از آغاز تا اسلام (رومن گریشمن)

 امپراتوری ایران(دان ناردو)

 ایران در زمان ساسانیان (کرستین سن)

 پارتیان (مالکوم کالج)

 کتاب تاریخ کمبریج

 دوستان عزیز کتب فوق توسط اساتید(استاد اسدی و خانم کشتکار ) معرفی شده به همین خاطر بسیار مفید هستند حتما بخونید من چند تاش رو خوندم خیلی قشنگ بود...

 (یک خواهش: لطفا اگر اطلاعات داده شده ی مربوط به کتابها غلط هستن اعلام کنید درستشون کنم چون از   روی چک نویس نوشته شده )

                                                                                     

                                                                                                    ممنون

 

همایش " ژئوتوریسم فارس " ( سلسله مباحث طبیعت گردی )

 

خلق تصاویر هنری با سنجاق

برای دیدن سایر عکسها اینجاکلیک کنید

عکسهای فسای قدیم

 

شهر آبادان

آبادان یکی از قدیمی ترین شهرهای ایران بوده که از زیباییهای طبیعی، تاریخی، گردشگری، تجاری و معنوی خاصی برخوردار است. همانطور که گفته شد بهترین زمان جهت عزیمت و تفریح در آبادان روزهای پایانی اسفندماه و ابتدای فروردین می باشد.

از مکانهای دیدنی و طبیعی آبادان می توان از ساحل بسیار زیبای رودخانه های اروند، بهمنشیر نام برد که با شناختی هر چند اولیه می توان از مکانهای بی بدیل آن جهت ماهیگیری و تفریح استفاده کرد. نخلستانهای اطراف شهر و خصوصا جزیره زیبای "مینو" از دیگر مکانهای طبیعی شهرهای آبادان و خرمشهر است که مطمئنا در دیگر نقاط کشور قابل یافتن نیست.

از مکانهای تاریخی شهر آبادان می توان از پالایشگاه نفت آبادان، دانشکده نفت آبادان، کلیسای آبادان، سینما نفت، مناطق بوارده و بریم و ... نام برد که هر کدام تاریخی گفتنی دارند. معمولا همه ساله و در ایام عید باستانی نوروز روابط عمومی پالایشگاه آبادان اقدام به برگزاری تورهای متعدد جهت بازدید از پالایشگاه آبادان می کند. بی شک دیدن یکی از قدیمی ترین پالایشگاههای جهان و بزرگترین پالایشگاه نفت جهان (در سالیان پیش) خالی از لطف نخواهد بود. عزیزان علاقمند می توانند جهت آگاهی از تاریخ این بازدیدها در ایام منتهی به عید نوروز به قسمت روابط عمومی در وب سایت پالایشگاه مراجعه کنند.

با توجه به تصویب منطقه آزاد تجاری اروند که بزودی در شهرهای آبادان و خرمشهر شروع به کار خواهند کرد، مطمئنا یکی از جاذبه های آبادان برای بازدیدکنندگان، جاذبه های تجاری خواهد بود. البته هم اکنون نیز بازارچه های متعددی درمرکز شهر دائر می باشند که به ارائه کالاهای مصرفی و تجاری می پردازند که از آنجمله می توان بازار مرکزی آبادان را نام برد که در کنار رودخانه زیبای اروند واقع شده است.

مسافران همچنین می توانند جهت اسکان از امکانات فراهم شده در سطح شهر و یا هتل های معتبری چون آزادی ، کاروانسرا و ... استفاده کنند

وجه تسميه و پيشينه تاريخي

بندر آبادان در قديم «عبادان» و چندی نيز «جزيره الخضر» ناميده می شد. برخی از جغرافی نگاران عبادان را به عبادين حصين حبطی كه در زمان حجاج و خلافت عبدالملك اموی حاكم آن بوده است، منسوب می كنند. برخی ديگر علت انتخاب عبادان را وجود خانقاه عابدان و زاهدان در نزديكی آن دانسته ومی گويند ريشه آن عباد به معنای بسيار عبادت كننده می باشد. اين وجه تسميه درست نيست. شكل كهن اين نام «اپاتان» است و از ريشه عبد و عابد نمی باشد. اپاتان از 3 كلمه ا- پات- آن – تشكيل شده است. «ا» به معنی آب و «پات» از ريشه پاييدن و«آن» پسوند نسبت است. بنابراين اپاتان به معنی جايی است كه در آن جا از آب دريا و رود پاسبانی می كنند و آن را می پايند. گفته ابن حوقل نيز گواه براين معنی است كه پاسبانان در آبادان، دزدان دريا را از دزدی باز می داشته و دهانه دجله و دريا را می پاييدند. بدون ترديد نام ايرانی «آبادان» از كلمه «آباد» گرفته شده است. زيرا پس از احداث پالايشگاه در آن رو به عمران و آبادی گذاشت و آبادان ناميده شد.

یکی از دوستان آبادانی فرمودند عکس زیر مربوط به آبادان نیست همینطور که زیر عکس نوشته من این رو از یه سایت آبادانی گرفتم و فکر کنم(ولک) لاف بوده

 

انواع لالایی های ایرانی

لالایی یکی از نمادهای فرهنگ وسنت هر منطقه است

انواع لالایی های ایرانی

لالالالا، گل آبشن
کاکا رفته چشوم روشن
لالالالا، گل خشخاش
کاکا رفته خدا همراش
لالالالا، گل زیره
بچه ام آروم نمی گیره
گل سرخ منی شاله بمونی
ز عشقت می کنم من باغبونی
تو که تا غنچه ایی بوئی نداری
همین که وا شدی با دیگرونی
لالایت می گم و خوابت نمی آد
بزرگت می کنم یادت نمی آد
عزیز کوچکم رفته به بازی
به پای نازکش بنشینه خاری
به منقاش طلا خارش درآرید
بدستمال حریر رویش ببندید
لالالالا گل پسته
بابات رفته کمر بسته
لالالالا گل خشخاش
بابات رفته خدا همراش
لالالالا گل نعنا
بابات رفته شدم تنها

لالایی بیرجندی

الالالا، گل آلو،
دوخوشو سیب زرد آلو.
الالالا، گلم باشی،
بخوابی بلبلم باشی،
تسلای دلم باشی.
الالالا گلم دخو، گلم بیدار،
گلم هیچ وقت نشه بیمار.
الالالا لالاش می یاد،
صدای کفش آقاش می یاد،
آقاش رفته زن گیره،
کنیز صد تومن گیره.
الالالا تو را دارم، چرا از بی کسی نالم.
الالالا زر در گوش،
ببر بازار مرا بفروش،
بیک من آرد و سی سیر گوش
الالالا گل زیره
چرا خوابت نمی گیره
بحق سوره یاسین
بییایه خوتو را گیره

بقیش دیگه ادامه مطلب..........

 

ادامه نوشته

عجیب ترین تورهای گردشگری

سفر همواره یکی از تفریحات آدم ها به حساب می آید. اما این سفر گاهی با خطر، گاهی با لذت و گاهی با حیرت همراه است.

به گزارش بانکی دات آی آر، برخی جاهای دیدنی  آنقدر عجیب و جالبند که به یکبار دیدنشان می ارزد، می خواهیم شما را با برخی از این تورهای گرانقیمتی آشنا کنیم که می توانید با آنها به این اماکن دیدنی بروید..

 

تعطیلات در ماه

 

 

ماجراجویی فضایی این شانس را به شما می دهد تا به یک ماموریت بروید. اما این ماموریت نه کاری ست نه زمینی بلکه سفری است تفریحی به ماه. در طول این سفر فضایی یک هفته ای که با سرعت باورنکردنی 17000 مایل انجام می شود و

فاصله ی افراد با زمین به 250 هزار مایل می رسد، می توانید ستارگانی را ببینید که خیلی دورتر از ماه هستند. داوطلبان رفتن به این سفر فضایی باید 4 ماه زیر نظر فضانوردان مرکز آموزش کیهان نوردی یوری گاگارین در روسیه آموزش ببینند. اگرخواهان رفتن به چنین سفری باشید باید 100 میلیون دلار کنار بگذارید تا دو صندلی به شما بدهند.

 

تعطیلات یک میلیون دلاری

 

 

آنهایی که به پرخرج ترین تعطیلات می روند، به این موضوع می نازند. امیرنشین امارات که مقر کاخ آن در ابوظبی است، یک بسته ی یک میلیون دلاری را برای رفتن به تعطیلات معرفی کرده که صفرهایش نشان می دهد " فقط برای ثروتمندان" است.

این بسته ی مسافرتی گذشته از پرواز با هواپیمای فرست کلاس و هفت شب اقامت در یک سوئیت بزرگ کاخ تسهیلات دیگری نیز دارد:

یک خودروی می باخ با راننده که در طول اقامت در خدمت شما خواهد بود.

آبگرم روزانه با خاصیت درمانی.

سفر یک روزه به ایران با جت اختصاصی، جایی که می توانید دست به آفرینش یکی از منحصربفردترین و به نام ترین صنایع دستی این کشور یعنی فرش ایرانی بزنید.

سفر یک روزه به بحرین با جت اختصاصی و " تجربه ی دریای ژرف مروارید "، با مجموعه ای از مروارید هایی که با دست طراحی شده اند.

امارات امیدوار است که این کار را در کتاب رکوردهای جهانی گینس ثبت کند. اما آنچه مسلم است اینکه هتل های پیشرو و برجسته جهان جذابیت خاصی برای ثروتمندان و متمولان دارد. این سفر یک میلیون دلاری که یادآور دور دنیا در 80 روز

فیلاس فوگ فرانسوی است، به مسافران خوشبخت این سفر این امکان را می دهد که تجربه ی دور دنیا در 80 روز قرن نوزدهم را با راحتی و آسایش قرن بیست و یکم تکرار کنند.

 

گذراندن تعطیلات با دلفین ها

 

 

شنا کردن در کنار دلفین. بهتر از این نمی شود! می توانید دست و پا زدن های دلفین را تماشا کنید و اگر شجاعت لازم را داشته باشید، حتی می توانید در این آب شیرجه بزنید. اگر کاری به کارشان نداشته باشید، مسلما آنها هم شما را گاز نخوهند گرفت.

 

تعطیلات در سرزمین آدم کوچولوها

 

 

پیشنهاد ما به شما این است که دیدن شهری که آدم هایش مثل همه جا نیستند را از دست ندهید؛ شهر آدم کوچولوها. قاره ی آسیا با 77 میلیون و 600 هزار بازدید کننده که به دیدن 15 بوستان از بهترین بوستان های این قاره می روند، از این نظر عملکردی رو به رشد در این عرصه از رقابت تجاری دارد. یکی از بزرگترین مناطقی که در سال 2009 افتتاح شد و بسیار هم تاثیرگذار بود، آغاز به کار امپراطوری کوتوله ها است.

این پارک در بالای تپه ای در جنوب چین قرار دارد و بلندای قامت ساکنانش از چهار پا تجاوز نمی کند. این پارک همچنین توانست با به خدمت گرفتن بسیاری از کسانی که با بزرگترین چالش ها روبرو بوده اند، پوشش رسانه ای وسیعی را برای خود داشته باشد. کوتوله های چینی همواره از این پارک سپاسگزار هستند، چراکه توانسته برای آنها کار دست و پا کند، از سرایدار گرفته تا ملکه تاج به سر.

 

سفری کوتاه به افغانستان

 

 

اگرچه افغانستان در نگاه اول کشوری ناامن برای گردشگران به نظر می آید، خیلی ها آرزو دارند تا از افغانستان در آینده ای نزدیک دیدن کنند. نگاهی به برخی از اماکن برجسته ی این کشور شما را وادار می کند تا تصمیم به سفر به این کشور بگیرید. شهر فریادها( دره ای مشرف به بامیان)، مناره غزنین و مسجد کبود تنها بخشی از جاذبه های دیدنی این کشور هستند. دریاچه های حیرت انگیز، شهرهای مخروبه ی باستانی و مناظر مهیج شما را وادار می کند تا درباره این کشور جنگ

زده و چاک چاک اما همچنان تماشایی و دیدنی طور دیگری فکر کنید.

 

تور اشباح

 

 

درست است که جشن هالووین جن ها و ارواح را میهمان شما می کند، اما آیا می دانید که می توانید در تمام طول سال تورهای مسافرتی را تجربه کنید که جن و روح هم داشته باشد؟ مسئولان شهر فلوریدای آمریکا تورها و سفرهای تفریحی را برنامه ریزی کرده اند که می تواند آخر هفته یا سفر روزانه ی خاطره انگیزی برای شما باشد. این تورهای اشباح به همان اندازه که آموزنده است، به شما در کشف پدیده های نامکشوف علمی کمک می کند.

 

تعطیلات زیرآب

 

 

درباره ی سفری فوق العاده صحبت می کنیم! یک ماجراجوی استرالیایی دو هفته زیر آب زندگی کرد، برای تولید برق دوچرخه سواری کرد و از جلبک نیز برای تولید اکسیژن استفاده کرد. هدف این ماجراجوی 29 ساله که دست به این کار پر تشویش

و ترسناکی زد، این بود که چراغی را به روی چالش های روانشناختی و عملی زندگی در محیطی بیگانه روشن کند. خانه ی موقت او ،جعبه ای به طول 10 فوت، به عنوان اولین زیستگاه خودکفا و خوداستوار شناخته شد. او زندگی در چنین شرایطی را به خانه ای گرم ترجیح داد

معرفی عجایب هفتگانه جدید

دیوار بزرگ چین ، آرامگاه تاج محل (هند) ، شهر باستانی پترا (اردن) ، مجسمه حضرت مسیح ریودوژانیرو (برزیل) ، ویرانه های ماچو پیکچو متعلق به تمدن اینکا (پرو) ، هرم و بقایای شهر چیچن ایتزا متعلق به تمدن مایا (مکزیک) و کولوسئو رم (ایتالیا) به عنوان عجایب هفتگانه جدید جهان انتخاب شدند.

 

 

چیچن ایتزا

چیچن ایتزا اثری باستانی از تمدن مایا است که در کشور مکزیک واقع شده است. این اثر جزو میراث جهانی یونسکو به شمار می‌رود. در سال ۲۰۰۷ میلادی، این اثر به همراه ۶ اثر دیگر در یک رای گیری جهانی به عنوان یکی از عجایب هفتگانه جدید معرفی شدند.

محوطه (سایت) چیچن ایتزا شامل چندین ساختمان سنگی است که قبلاا به عنوان قصر، معبد، حمام، مغازه و ... به کار می‌رفته اند. مطرح ترین قسمت های آن عبارتند از

* El Castillo (قلعه)
o مهمترین اثر این مجموعه، El Castillo ( به معنای قلعه در اسپانیولی) است که عبارتست از هرمی پلکانی که از هر چهار طرف دارای پله‌هایی تا بالای هرم است. این معبد، متعلق به خدای آسمان بوده است.

* معبد جنگجویان
* محوطه بازی
* سایر سازه ها
o معابد و سازه‌های دیگری نیز در محوطه اثر تاریخی چیچن ایتزا قرار دارند.
 
 

 

 

 

 

---

 مجسمه حضرت مسیح برزیل

 

 
 

 

 

 

 
 
 

 

 

مجسمه مشهوری که در برزیل در شهر Rio de Janeiro قرار دارد و بسیاری از مردم آن را در تلویزیون دیده اند در حقیقت مجسمه مسیح منجی است. این مجسمه با 125 فوت ارتفاع در سال 1926 و در ارتفاع ۷۱۰ متری نوک کوه Corcovado ساخته شده است. مجسمه مذکور حالت ایستاده عیسی مسیح را در حالیکه دستان خود را کاملاً باز کرده است نشان می دهد که این حالت نشان دهنده پذیرش همه انسانها در آغوشش است. مجسمه عیسی مسیح نشانه برزیل است که امروزه شهرتی جهانی پیدا کرده است.

 

توریستهایی که از برزیل دیدن می کنند حتماً به دیدن این مجسمه نیز می روند. دست چپ این مجسمه به سمت شمال شهر Rio de Janeiro و دست راست آن به سمت جنوب شهر اشاره می کند. مناظر بسیار جذابی را می توان از آنجا مشاهده کرد که نفس را در سینه تماشاچی حبس می کند. این مناظر شامل شهر Rio، خلیج، کوه Sugarloaf و ساحل رودخانه های Copacabana و Ipanema می شود. علاقمندان به فوتبال نیز می توانند منظره ای از استادیوم را مشاهده نمایند.

 

 

---

 
کولوسئوم

 

Coliseum معروفترین آمفی تئاتر دایره وار(بیضی) عظیم تاریخی که تعداد ردیف‌های صندلی آن به تعداد پنجاه هزار ودارای ۸۰ در ورودی است. واژه کلوسئوم به معنی «جایگاه بزرگ» نام دیگر آن آمفی تئاتر فلاویوسی(amphitheaterum flaviusi) است. ساخت کولوسئوم توسط Vespasian (وسپاسین)امپراطور سالهای ۶۹ تا ۷۰ روم پایه گذاری شد، پس از آن پسرش Titus (تیتوس)در سال ۸۰ بعد از میلاد آنرا بنا کرد، که نهایتا توسط Domitian (دومتین)برادر Titus که در سال ۸۱ بر وی غلبه کرد و بر جایگاه امپراطور روم نشست، کامل شد و به پایان رسید. کولوسئوم به عنوان اولین آمفی تئاتر دائمی و ماندگار ساخته شده در روم، در زمین‌های باتلاقی ما بین تپه‌های Esquiline(اسکوئیلین) و Caelian(کائلین) واقع شده بود.

 

در این مجموعه امپراطور روم شاهد فجیع ترین جنایات به شکل کشتار بردگان و مسیحیان بوده‌است نبرد‌های خونین بر سر مرگ و زندگی گلادیاتور‌ها یکی از سرگرمی‌های روزانه امپراطوران و اشرافیان روم بوده‌است قدمت تاریخی و شکوه و جلال این عمارت از یک سو و کارامدی آن برای اجرای نمایش و امکان کنترل جمعیت، از سوی دیگر، باعث شد این سالن یکی از بزرگترین بناهای معماری روم باستان به شمار می‌رفت.

 

پلان این مجموعه به شکل بیضی به قطر‌های ۱۸۸ و ۱۵۶ متر زیر بنای آن حدود ۶ جریب می‌باشد ارتفاع آن تقریبا به اندازه یک ساختمان۱۵ طبقه می‌رسد(حدود۴۸متر) کف صحنه چوبی است و در زیر آن مجموعه‌ای از اتاقها و گذرگاهها برای عبور حیوانات وحشی و سایر تدارکات لازم جهت راه اندازی و اجرای نمایش قرار گرفته‌است. تعداد ۸۰ دیوار به عنوان تکیه گاه برای طاق‌های گنبدی شکل، گذرگاهها، پلکان و ردیف‌های صندلی، روی صحنه قرار گرفته‌است. لبه بیرونی طاق‌های متوالی باعث اتصال طبقات مختلف و پلکان بین آنها به یکدیگر شده‌است. نمای داخلی Coliseum از بالا سه ردیف طاق‌های گنبدی شکل رو در روی ستون‌ها و سر ستون‌ها قرار گرفته‌اند،

 

در ستون‌های طبقه اول سبک معماری دوریک (Doric)، در طبقه دوم سبک ایونیک (Ionic)، و در طبقه سوم سبک قرنتی (Corinthian) که نزدیک به سبک کلاسیک یونان بود، به کار رفته‌است.این بنا به دلیل عبور و مرور آسان جمعیت به داخل و خارج میدان یکی از شاهکار‌های مهندسی است در بالای این سه طبقه اصلی، طبقه زیرشیروانی شامل ستون‌های مستطیل شکل سبک قرنتی قرار دارد، فضای بین ستون‌ها با ۴۰ عدد پنجره کوچک مستطیل شکل پر شده‌است.

 

در قسمت بالا، دیوارکوب‌ها و بندگاههایی وجود دارد که تیرک‌هایی را که سایه بان‌ها به آنها آویزان است، نگه داشته‌اند. در ساخت عمارت با دقت بسیاری از انواع ترکیبات ساختمانی استفاده شده، برای فونداسیون از بتون و برای ستون‌ها و طاق‌ها از سنگ آهک (تراورتن) استفاده شده، در ستون‌های به کار رفته برای دیوار دو طبقه زیرین، از نوعی سنگ متخلخل به نام توفا (Tufa) استفاده شده‌است. برای طبقات فوقانی و اکثر طاق‌ها از آجر بتونی استفاده شده‌است.

 
 

 

 

 
 
 
 
 

 

---

 
دیوار چین 

 

دیوار چین که یکی از هفت اعجاز جهان شمرده می شود، در جهان به لحاظ زمان ساخت طولانی ترین و بزرگترین مهندسی تدافعی نظامی در قدیم است .

 

این دیوار در نقشه جغرافیایی چین ۷۰۰۰ کیلومتر امتداد یافته است. این اثر سال ۱۹۸۷ در "فهرست میراث جهانی " ثبت شد. تاریخ ساخت دیوار چین به قرن ۹ قبل از میلاد باز می گردد.

 

حکومت وقت چین برای جلوگیری از حملات ملیت های شمالی ، برجهای آتش برای خبر رسانی و یا قلعه‌های مرزی برای حصول اطلاعات دشمن را در ارتباط با دیوار و بر روی آن ایجاد کرد .

 

در دوره حکمرانی سلسله‌های بهار وپاییز و کشورهای جنگجو ،میان دوک ها جنگ بر پا شد و کشورها با استفاده از کوه‌های مرزی به ساخت دیوار پرداختند تا سال ۲۲۱ قبل از میلاد ،امپراتور چین شی خوان پس از به وحدت رساندن چین ، دیوارهای دوک ها را به هم متصل کرد که به صورت دیوار بزرگ در مرزهای شمالی بر روی کوه‌ها در آمد . او می خواست با این کار از حملات دشمن به مراتع شمالی جلوگیری کند.

 

در این زمان طول دیوار چین به ۵۰۰۰ کیلومتر می رسید. در سلسله خان پس از سلسله چین طول دیوار به ۱۰ هزار کیلومتر رسید. در تاریخ دو هزار و اندی ساله چین، حکمرانان دوران مختلف به ساخت دیوار چین پرداختند . تا اینکه طول دیوار به ۵۰ هزار کیلومتر رسید. این میزان معادل گردش به دور کره زمین است .

 

دیواری که اکنون مردم مشاهده می کنند ، دیوار متعلق به سلسله مینگ (سال ۱۳۶۸ – سال ۱۶۴۴ ) است از غرب به دروازه " جایو گوان " در استان گان سو چین و از شر ق به ساحل رود یالو جیان در استان لیائو نینگ در شمال شرقی چین منتهی می شود و درمیان آن ۹ استان- شهر و ناحیه خود مختار به طول ۷۳۰۰ کیلومتر وجود دارد و مردم انرا دیوار طولانی می نامند.

 

دیوار چین به عنوان پروژه تدافعی بر روی کوه‌ها ساخته می شد از بیابان ها مراتع و لجنزارها عبور می کرد . کارگران طبق عوارض زمینی ،ساختار متفاوتی برای ایجاد دیوار در نظر گرفتند که درایت و عقل نیاکان چین را نشان می دهد. دیوار بر مسیر کوه‌های پر فراز و نشیب امتداد یافته است . در بیرون دیوار پرتگاه‌های بلند دیده می شود . در واقع کوه و دیوار به یکدیگر پیوند خورده اند . لذا دشمن به هیچوجه قادر به نفوذ به این دیوار نبود . دیوار چین معمولا با آجرهای بزرگ و سنگ مستطیل ساخته شده و در وسط ان خاک و خرده سنگ ریخته شده و ارتفاع ان ۱۰ متر است در پهنای دیوار برای عبور چهار اسب کافی است و در یک ردیف عرض آن ۴ -۵ متر است تا در زمان انتقال غلات و سلاحها مشکلی ایجاد نشود .

 

طرف درونی دیوار، نرده سنگی و در وجود دارد که به آسانی حرکت می کند . در فاصله معیینی سکوی دیواری ویا برج آتش برای خبررسانی ساخته شده است . سکوی دیواری برای ذخیره سلاحها و غلات و استراحت سربازان است و در جنگ مخفیگاه بوده است . هنگامی که دشمن دست به حمله می زد برج های آتش روشن می کردند و سراسر کشور از حمله آگاه می شدند .

 

اکنون مقاومت دیوار چین به عنوان یک مانع نظامی از بین رفته است. اما زیبایی معماری مخصوص آن دیدنی است . زیبایی دیوار چین پر ابهت ، و باعظمت است. از دور دیواری بلند و پر پیچ و خم بر روی کوه‌ها همانند اژدهایی در حال حرکت به چشم می خورد و صحنه‌ای شکوهمند ایجاد شده است . از نزدیک ، دروازه‌های پر ابهت ، دیوار ها ، سکوهای دیوار ی،برج های دیده بانی، برج های آتش هماهنگ با عوارض زمینی آکنده از دلربایی هنری است. دیوار چین دارای اهمیت تاریخی و فرهنگی و ارزش دیدنی است. چینی ها می گویند : " کسی که به دیوار چین صعود نکرده باشد ، قهرمان نیست ".

گردشگران چینی و خارجی از پیمودن دیوار احساس افتخار می کنند . حتی سران بسیاری کشورهای خارجی نیز فرصت دیدار از این اثر بزرگ را از دست نمی دهند .

 

برخی از بخش های دیوار چین بخوبی حفظ شده است از جمله دیوار "بادلینگ " در نزدیکی بیجنیگ دیوار " سی ما تای " ، دیوار " موتیان یو " ، دروازه شان حای گوان در انتهای شرقی دیوار چین است که نخستین دروازه چین نامیده می شود و دروازه "جایوگوان" در انتهای غرب در گان سو ،این بخش ها همچنین از مکان های بسیار مشهور و دیدنی دیوار است و گردشگران زیادی در تمام سال از آنها بازدید می کنند .

دیوار چین تجسم درایت و رنج و زحمت میلیونها چینی در دوره باستان چین است . این اثر پس ازهزاران سال از بین نرفته و دارای دلربایی فناناپذیر و سمبل روحیه ملیت چین است . سال ۱۹۸۷ میلادی دیوار چین به عنوان "سمبل ملیت چین در فهرست میراث جهانی ثبت شد.
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 

 

 

---

 
ماچو پیچو (به اسپانیایی: Machu Picchu)،

 

ماچو پیچو (به اسپانیایی: Machu Picchu)، به معنی قلهٔ قدیمی، از آثار دورهٔ اینکاها می‌باشد که در ارتفاع ۲٬۴۳۰ متری از سطح دریا در دامنهٔ کوه در بالای درهٔ اوروباما در کشور پرو و در ۷۰ کیلومتری شمال کوسکو قرار گرفته‌است. اغلب اوقات از آن به‌عنوان «شهر گمشدهٔ اینکاها» یاد می‌شود. ماچو پیچو احتمالأ شناخته شده‌ترین نماد امپراتوری اینکاها می‌باشد.

این شهر در حدود سال ۱۴۵۰ میلادی ساخته‌شده‌ و صدها سال پیش در زمان فتح اینکاها توسط اسپانیایی‌ها متروک شده‌است. برای قرن‌ها فراموش شده‌بود و به جز عده‌ای از مردم محلی کسی از آن نامی به خاطر نداشته است. این اثر در سال ۱۹۱۱ میلادی توسط هیرام بینگهام، تاریخ‌شناس آمریکایی به جهانیان معرفی‌شد. پس از آن، ماچو پیچو به یکی از مناطق جذب توریست تبدیل ‌شد و در سال ۱۹۸۱ میلادی در فهرست آثار کشور پرو و در سال ۱۹۸۳ میلادی در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسید. این اثر هم اکنون به عنوان یکی از عجایب هفتگانه جدید شناخته می‌شود.

ماچو پیچو با دیوارهای سنگی جلا داده‌شده مطابق با معماری کلاسیک اینکاها ساخته شده‌است. اولین بنای این مجموعه این‌تی‌هوآتانا (به اسپانیایی: Intihuatana)، معبد خورشید که اطاقی با ۳ پنجره و در منطقه‌ای از ماچو پیچو که باستانشناسان آن را منطقهٔ مقدس می‌نامند، می‌باشد. در سال ۲۰۰۳ میلادی تعداد توریست‌های این شهر باستانی ۴۰۰٬۰۰۰ نفر بوده‌است. در سپتامبر ۲۰۰۷ میلادی، پرو و دانشگاه ییل به توافقی مبنی بر استرداد صنایع دستی برداشته‌شده از ماچو پیچو در اوایل قرن بیستم میلادی توسط هیرام بینگهام دست یافتند
.
تاریخچه

این‌تی‌هوآتانا (به انگلیسی: ‎Intihuatanais ‏)، تصور می‌شود یک ساعت نجومی است که توسط اینکاها طراحی و ساخته شده‌است.

ماچو پیچو در حدود سال ۱۴۵۰ میلادی در ارتفاعات امپراتوری اینکاها ساخته شده‌است. این شهر در حدود ۱۰۰ سال بعد در پی پیروزی امپراتوری اسپانیا متروک شد.

این دژ در ۵۰ مایلی کوسکو، پایتخت اینکاها قرار دارد و به همین دلیل هرگز مانند سایر شهرهای اینکاها پیدا و ویران نشده‌است. در طول قرنها، جنگل‌های اطراف این مجموعه رشد کرده و آن را پوشانده است و به همین دلیل از نظرها پنهان مانده‌است و تنها عدهٔ معدودی از وجود آن اطلاع داشته‌اند. در بیست و چهارم ژوئیهٔ سال ۱۹۱۱ میلادی، ماچو پیچو به‌وسیلهٔ هیرام بینگهام، تاریخ‌شناس آمریکایی در یک سخنرانی‌ در دانشگاه ییل به دنیای غرب معرفی شد. او به‌وسیلهٔ راهنمایی محلیانی که گهگاه به سایت مراجعه می‌کردند به آنجا هدایت شد. بینگهام مطالعات باستان‌شناسی را انجام داد و تحقیقاتش را دربارهٔ آن محل کامل کرد و آن را «شهر گمشدهٔ اینکاها» که نام اولین کتابش نیز بود، نامید. او هرگز اعتباری برای کسانی که او را به آن محل راهنمایی کردنند قائل نشد و آن را یک شایعهٔ محلی نامید.

بینگهام در حال جستجو برای یافتن شهر ویکتوس، آخرین پناهگاه و موضع ایستادگی اینکاها در دوران تسلط اسپانیا بر پرو بود. در سال ۱۹۱۱ میلادی، بعد از سال‌ها کاوش و سفر در حوالی منطقه، او توسط کو‌اِن‌چو‌آنز (به اسپانیایی: Quechuans) که در ماچو پیچو و در زیرساخت‌های اصلی شهر زندگی می‌کرد به دژ هدایت شد. او چندین سفر دیگر انجام داد و حفاری‌هایی را نیز در سایت در حوالی سال ۱۹۱۵ میلادی هدایت کرد. او کتاب‌ها و مقالاتی دربارهٔ کشف ماچو پیچو نوشت.

سیمون ویسبارد، کاوشگر قدیمی کوسکو، مدعی می‌باشد که انریک پالما، گابینو سانچز و آگوستین لیزاراگا که اسمامی‌شان بر روی یکی از صخره‌ها در آنجا در تاریخ ۱۴ ژوئیه سال ۱۹۰۱ میلادی حک شده‌است قبل از بینگهام آنجا را کشف کرده‌بودند. همچنین، در سال ۱۹۰۴ میلادی یک مهندس به نام فرانکلین ظاهراً اشاره‌ای به خرابه‌ها از فاصلهٔ دور داشته‌است. بنا بر ادعای خانوادهٔ پِین، او به توماس پِین، مبلغ مذهبی که در آن مکان زندگی می‌کرده است، دربارهٔ این محل گفته است. در سال ۱۹۰۶ میلادی، پین و مبلغی دیگر به نام استوارت ای مک نارین (۱۸۶۷ تا ۱۹۶۵ میلادی) ظاهراً به محل خرابه‌ها صعود کرده‌اند.

در سال ۱۹۱۳، این مکان بعد از اینکه انجمن جغرافیای ملی (به انگلیسی: ‎National Geographic Society ‏) بحث‌های ماه آوریل را بطور کامل به آن اختصاص داد شهرت بسیاری پیدا کرد. در سال ۱۹۸۱ میلادی منطقه‌ای به وسعت ۳۲۵.۹۲ کیلومتر مربع که ماچو پیچو را احاطه کرده‌بود جزء میراث تاریخی پرو به ثبت رسید. این منطقه تنها به این خرابه‌ها محدود نمی‌شد بلکه شامل مناظر طبیعی منطقه‌ای نیز می‌شود.

ماچو پیچو به‌عنوان میراث جهانی یونسکو در سال ۱۹۸۳ میلادی به ثبت رسید. و این منطقه «یک شاهکار خالص معماری و نشانه‌ای منحصر به فرد از تمدن اینکاها» نامیده شد. این اثر هم اکنون به عنوان یکی از عجایب هفتگانه جدید شناخته می‌شود.

منطقهٔ جغرافیایی

ماچو پیچو در ۷۰ کیلومتری شمال غربی کوسکو، در بالاترین نقطهٔ کوه ماچو پیچو، ۲٬۳۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است. این اثر از مهم‌ترین آثار باستانشناسی در آمریکای جنوبی و پربیننده‌ترین جاذبهٔ توریستی کشور پرو می‌باشد.

از سمت بالا، در صخرهٔ ماچو پیچو، یک صفحهٔ سنگی عمودی ۶۰۰ متری قرار دارد که در انتها به رودخانهٔ اوروباما می‌رسد. مکان این شهر جزء اسرار نظامی بوده‌است.

توریسم

ماچو پیچو که جزء میراث ثبت شدهٔ یونسکو می‌باشد به‌عنوان پر بازدیدترین مکان توریستی کشور پرو و مهم‌ترین منبع درآمد، بطور پیوسته در معرض خطرهای اقتصادی و تجاری قراردارد. در اواخر ۱۹۹۰ میلادی، دولت پرو اجازهٔ ساخت ماشین کابلی و یک هتل لوکس همراه با رستوران و مجموعهٔ توریستی را در خرابه‌های سایت صادرکرد. این تصمیم با مخالفت دانشمندان و عموم مردم پرو روبرو شد. آنها معتقد بودند که تعداد زیاد توریست در سایت امکان اعمال خطر را بر آن افزایش می‌دهد.

توریست‌های ماچو پیچو همه ساله در حال افزایش می‌باشد و در سال ۲۰۰۳ میلادی معادل ۴۰۰٬۰۰۰ نفر بوده‌است. [۱] به این منظور، اعتراض‌های شدیدی برای ساختن پل جدید در این سایت صورت گرفته است و یونسکو این سایت را در لیست آثار در معرض خطر قرار داده‌است.

در هنگام استفاده از این سایت صدماتی به آن وارد شده‌است. در سپتامبر سال ۲۰۰۰ میلادی، ساعت آفتابی این‌تی‌هوآتانا به علت سقوط یک جرثقیل ۴۵۰ کیلوگرمی به شدت صدمه دید. این جرثقیل توسط یک شرکت تبلیغاتی که آگهی برای یک مدل آبجو می‌ساخت استفاده می‌شد.
 
 
 
 
 
 
 

 

 

 

 

 

---

 پترا به عربی ( البتراء ) شهری تاریخی در کشور پادشاهی اردن

 

این شهر باستانی در ۲۶۲ کیلومتری جنوب شهر عمّان پایتخت اردن ودر غرب راه اصلی بین شهر عمّان وشهر عقبه واقع شده‌است. شهری است به کمال که همهٔ آن در کوه و در تخته سنگهایی به رنگ گل سرخ یا رنگ صورتی تراشیده شده‌است. از اینجاست که نام این شهر زیبا پترا نهاده شده‌است. کلمه (پترا) به زبان یونانی به معنی (صخره) است وچون این شهر باستانی تماماً در سنگ (صخره) کنده شده‌است آنرا پترا نامیده‌اند. همچنین این شهر تاریخی وزیبا را به خاطر گل سرخ گون بودنش بنام ( المدینة الوردیة ) نیز نامیده شده‌است، در سال ۱۹۷۸ میلادی کتابی در این مورد نوشته شده‌است که از تاریخ بنای این شهر باستانی سخن می‌گوید ، مؤلف نام کتاب را (الأسرار المَدینَة الوَردِیَة) نامگذاری نموده‌است. نام قدیم این شهر سلع بود، یعنی (صخره) رومیان نامش را به زبان خودشان ترجمه نموده‌اند. ، درقرن اول قبل از میلاد ودر عهد شاه غسانی حارث سوم درخشید.
حدود کشور نَبَطی‌ها

حدود کشور نَبَطی‌ها از ساحل شهر عسقلان در غرب فلسطین و در امتداد صحرای شام در سمت مشرق ادامه می‌یافت. شهر پترا حلقهٔ اتصال بین تمدن سرزمین میان‌رودان (یا بین‌النهرین) و سرزمین شام و شبه‌جزیره عربستان و مصر بوده‌است. این شهر که پایتخت کشور نَبَطی‌ها بود توانسته‌بود کنترل و زمام راه‌های تجارتی مناطق اطراف خود بدست گیرد، کاروانهای تجارتی از جنوب شبه‌جزیره عربستان و غزه و عسقلان و صور و دمشق از راه پترا پایتخت کشور نَبَطی‌ها می‌گذشته‌اند و این شهر از رونق خاصی برخوردار بوده‌اند.
پایان حکومت نَبَطی‌ها

پایان حکومت نَبَطی‌ها و خرابی پایتخت شهر پترا بدست رومیان در سال ۱۰۵ میلادی بوده‌است، قشون رومیان در سال ۱۰۵ میلادی سرزمین نَبَطی‌ها را محاصره می‌کنند وآب را به روی ساکنان شهر می‌بندند و سرانجام بعد از مدتی آن شهر را اشغال می‌کنند و به حکومت نَبَطی‌ها خاتمه می‌دهند.
بیرون آمدن پترا از دست رومیان

در سال ۶۳۶ میلادی عربها توانستند شهر پترا را از نفود رومی‌ها برهانند. ساکنان پترا پس از آن به کشاورزی اشتغال ورزیدند. اما زلزله‌ای که درسالهای ۷۴۶ و ۷۴۸ به این شهر وارد آمد، ساکنان پترا را وادار نمود تا به مناطق اطراف کوچ کنند. آثار این شهر باستانی همچون دُّری در کوه می‌درخشد و یادگاری از دوران نَبَطی‌ها بجا مانده‌است که بسیار تماشایی است.
 
 
 

 

 

 
 
 
 
 

---

 
تاج‌محل (به هندی: तIज महल، به اردو: تاج محال)

 

آرامگاه زیبا و باشکوهی است که در نزدیکی شهر اگرا و در ۲۰۰ کیلومتری جنوب دهلی نو پایتخت هند واقع شده‌است. این بنا به دستور شاه جهان، امپراتور گورکانی هند به منظور یادبود از همسر ایرانی محبوبش ممتاز محل که در سال ۱۶۳۱ (میلادی) به‌هنگام وضع حمل فوت کرد بنا شده‌است. شاه تصمیم گرفت پس از مرگ همسرش با ساخت بنایی زیبا، مجلل و عظیم، همسرش را جاودانه کند. از این‌رو آرامگاهی زیبا بر روی قبر او بنا نهاد.

همانطور که مشخص است، نام این بنای زیبا ایرانی می‌باشد. این ساختمان بر پایه مخلوطی از معماری ایرانی، هندی و اسلامی تأسیس شده‌است و در ساخت آن ۲۰،۰۰۰ هنرمند و معمار از نقاط مختلف آسیا به‌خصوص ایران، شبه قاره هند، آسیای میانه و آناتولی شرکت داشته‌اند.

آغاز ساخت تاج‌محل سال ۱۶۳۲م (۱۰۴۲ ش) بود و در سال ۱۶۴۷م (۱۰۵۷ ش) تکمیل شد.

احمد معماری لاهوری و برادرش استاد حمید لاهوری (سده یازدهم هجری) سرمعماران ایرانی سازنده تاج محل در هندوستان بوده‌اند. در برخی متون نیز از عیسی خان شیرازی و امانت خان شیرازی طغرانویس، که هر دو ایرانی بوده‌اند نام برده شده‌است، که گویا خطاطی‌های روی در و دیوارهای تاج محل به امانت خان واگذار شده‌بوده‌است.

 

نماد وفا و عشق ابدی

تاج محل بنایی مُجَلَّل و رمز عشق ابدیست که سه قرن و نیم از بنای آن می‌گذرد. اخلاص به عشقی رومانسی، از دوران بسیار دور همچون: «لیلی و مجنون»، «رومئو و ژولیت» و یا «بخت‌النصر» که باغ‌های معلق بابل را به نشان وفاداری برای همسرش ساخت که یکی از عجایب هفتگانه دنیاست، تاج محل نیز یکی از عجایب هفتگانه جدید دنیاست، تاج محل آرامگاه «ارجمند بانو بیگم» ملقب به ممتازمحل همسر محبوب «شاه‌جهان» پنجمین پادشاه گورکانی بود که در هند به پادشاهی رسید. این بنا به دستور شاه‌جهان برای نشان دادن عمق علاقه و عشق خود به ممتاز محل ساخته‌است.

 

داستان بنای این مجموعه عمارات مجلل که در وسط آن گنبد تاج محل چون نگینی می درخشد، بر ارزش تاریخی این شاهکار هنری افزوده است. تاج محل، در واقع، باشکوه ترین هدیه یک شاه به همسر از دست رفته اش است و پایه‌های آن بر عشق وافر شاه جهان گورکانی به ممتاز محل ایرانی تبار استوار است. شاید اگر در سال ١٦٠٧ میلادی شاهزاده خرم، که بعدا با نام شاه جهان شناخته شد، ارجمند بانو بیگم را، که بعدا به ممتاز محل ملقب شد، نمی دید، امروز از تاج محل خبری نبود.

ارجمند بانو دختر یکی از اشراف ایرانی با نام عبدالحسن آصف خان و متولد شهر آگرای هند بود. نور جهان، عمه ارجمند بانو همسر محبوب جهانگیر، پدر شهزاده خرم و شاه گورکانی وقت بود که در سیاست و دولتداری هم نقش بارزی داشت. شاهزاده خرم که در آتش عشق ارجمند بانو می سوخت، بنا به ضوابط سلطنتی با دو زن دیگر ازدواج کرد که اولی از بستگان دربار صفوی ایران بود. خرم پس از پنج سال انتظار به وصلت ارجمند بانو رسید.

او پس از مراسم عروسی اعلام کرد که عروس تازه از سایر زنان دربار برتر و "ممتاز محل" است. ازآن به بعد ارجمند بانو با همین نام و پسوند "بیگم" خطاب می‌شد. به نوشته یک تاریخ نگار دربار گورکانی هند که با نام "قزوینی" از او یاد می‌شود، پیوند شاهزاده با دو همسر دیگرش تنها حکم زناشویی معمولی را داشت و "خرم" هیچ زن دیگری را شایسته محبت و شیفتگی ای که نثار ممتاز محل می‌کرد، نمى دانست. سال ١٦٢٨ شاهزاده خرم بر تخت طاووس هند نشست و به "شاه جهان" ملقب شد. ممتاز محل نمى خواست به مانند عمه قدرتمندش در امور اداری و سیاسی دستی داشته باشد. در عوض فهرست نام های زنان بیوه و کودکان یتیم را ترتیب می‌داد و از شوهرش می خواست که به نیازهای آنها رسیدگی کند و برای خانواده‌های بینوا نفقه تعیین می‌کرد. او نیز مانند شاه جهان به هنر معماری علاقه داشت و در ساماندهی یک باغ کرانه رود یامونا در شهر آگرا، جایی که سرانجام محل آخرت او شد، نقش داشت.

 

درگذشت ممتاز محل و وصیت او

 

ممتاز محل همسر دوم شاه‌جهان در ۱۷ جون ۱۶۳۱ میلادی در هنگام تولد فرزند چهاردهمش جان باخت. شاه جهان و ممتازمحل در سال ۱۶۱۲ ازدواج کردند و ۱۸ سال با یکدیگر زندگی کردند و ثمره این ازدواج ۱۴ فرزند بود که هفت تن زنده ماندند و بزرگ شدند. در یکی از حمله‌های جنگی ممتاز محل همراه شاه‌جهان بود. او باردار و در ماهای آخر بارداری بود و در اثر وضع حمل جان باخت، این نوزاد چهاردهمین فرزندی بود که از ممتاز محل زائیده و دختر بود که نامش را گوهره‌بیگم گذاشتند. هنگام وفات «ممتاز محل» ۳۹ سال بیش نداشت او از شوهرش درخواست کرد که پس از وی زنی نگیرد و برای او مقبره‌ای بسازد که بدان نام وی جاوید بماند.

مرگ ناگهانی «ممتاز محل» پادشاه را دچار غم و اندوه ساخت. شاه داغدیده پس از تفکر و تدبر تصمیم گرفت بنائی بر مزار محبوبش بسازد تا شاهدی بر عشقش باشد، از اینرو طراحان، مهندسان و استادکاران را از گوشه و کنار دنیا گرد آورد تا آرامگاهی را بسازند که آخرین دستاورد معماری گورکانی گردد.

به نوشته تاریخ نگاران، شاه جهان در پی درگذشت محبوب ترین همراه زندگی اش خلعت شاهانه اش را به عبای سفید عوض کرد و یک سال سوگوار بود. شاهی که قبلا برای توسعه دامنه سلطنتش خون فراوانی ریخته بود، گوشه نشین شد و برای مدتی دخترش جهان آرا به امور دولتداری پرداخت. روایت حاکی است ک موهای سیاه شاه جهان طی یکی دو ماه سوگواری سفید شد.

شاه جهان، تا از چنگ رخوت رها شد، در اجرای وصیت ممتاز محل بهترین معماران و خوشنویسان را از سراسر هند و بیرون از آن فرا خواند تا بنای یادبود محبوب ازدست رفته اش را در شهر آگرا، پایتخت امپراتوری گورکانی، بسازند.
تاریخ نگاران آن دوران، از این بنای یادبود با نام "روضه ممتاز محل" یاد کرده اند و برخی بر این نظراند که "تاج محل" مخفف "ممتاز محل" است. "پیتر ماندی"، جهانگرد اروپایی سده ١٧ میلادی نیز در نوشته‌هایش از "تاجِ محل، ملکه دربار گورکانی" نام می‌برد.

خود شاه جهان هم که سال ها بعد، به دست پسرش اورنگزیب شکست خورد و مدتی در زندان لعل قلعه به سر برد، پس از درگذشت کنار ممتاز محل زیر گنبد تاج محل به خاک سپرده شد.

 

معماری باغ و ساختمان تاج محل

شاه‌جهان جایگاهی را در کنار «رود جمنا» برای این بنای بزرگ برگزید. تاج محل مقبره‌ای است با ۵۸ متر بلندی، ۵۶ متر پهنا که در نزدیکی اگرا در ایالت اوتار پرادش هندوستان بر روی یک تخته عظیم ۱۰۰ متر × ۱۰۰ متر مرمرین ساخته شده‌است. این بنای بزرگ، در یک باغ پهناور ۱۸ هکتاری قرار دارد، که در مرکز این یک باغ نهر آب طولانی وجود دارد و به شیوه چهارباغ‌های ایرانی ساخته شده‌است.

شاه‌جهان قصد داشت برای خود نیز آرامگاهی در کران دیگر «رود جمنا» و برابر آن بسازد و این دو بنا را با پلی به یکدیگر متصل سازد به‌نشانه آنکه پیوند او و همسرش از جریان زمان هم در می‌گذرد. قرار بود که بر خلاف نمای تاج محل که از مرمر سفید است، آرامگاه شاه از مرمر سیاه باشد. اما سرنوشت بر این شد که آرامگاه دوم هرگز برپا نشود و شاه در کنار همسرش آرام گیرد.

تاج محل از سال ۱۹۸۳ جزو میراث جهانی یونسکو درآمده و در نظر سنجی بزرگ جهانی در سال ۲۰۰۷ میلادی که در ۸ ژوئیه همان سال نتیجه آن اعلام گردید این بنا در شمار یکی از عجایب هفتگانه جهان در دوران حاضر شناخته شد.
در دو طرف بنای اصلی دو بنای کوچکتر و قرینه به‌چشم می‌خورد که در سمت غرب یک مسجد سه‌گنبدی وجود دارد که از ماسه‌سنگ (قهوه‌ای مایل به قرمز) ساخته شده و در شرق بنایی است که زمانی به مثابه مهمان‌سرا به کار می‌رفته‌است.

گیوین هامبلی، نویسنده کتاب "شهرهای هندوستان گورکانی"، می‌نویسد که ریشه‌های ایرانی تاج محل، نخستین و پایدار ترین برداشتی خواهد بود که یک دانش پژوه رشته معماری اسلامی با دیدن این بنای یادبود حاصل می‌کند. به نظر او، تاج محل یک نمونه از معماری صفوی است و در واقع، نمایانگر حد اعلای نبوغ ایرانی در هنر معماری در خاک هند است.

 

هامبلی با استناد به سخنان هرمان گوتز، کارشناس تاریخ هنر، می افزاید: "تاج محل از بهترین نمونه‌های معماری است که با ذوق و سلیقه صفوی انجام شده است ... در تاج محل موارد معدود انحراف از ارتدکسی هنری صفوی را می‌توان مشاهده کرد که شامل "چتری های راجپوتِ" پیرامون گنبد و تفاوت هایی در تناسب میان گنبد و پایه آن می‌شود. گلدسته‌ها هم که احتمالا با الهام از آرامگاه "محمود خلجی" در "ماندو" ساخته شده اند، اندکی متفاوت اند. از غرایب روزگار است که که یکی از "عجایب جهان" که کمترین ارتباط را با هنر گورکانی (مغولی) دارد، به نمونه کلاسیک و نماد تمدن گورکانی تبدیل شده است."

 

معمار و طراح تاج محل

در متون تاریخی به نام معمار این مجموعه اشاره نشده‌است اما در برخی از متن‌های متأخر، به شخصی به نام استاد احمد لاهوری اشاره شده‌است. بنا به یک دستنویس بازمانده از سده ١٧ میلادی، سرمعمار تاج محل و لعل قلعه (قلعه سرخ) دهلی همین استاد احمد لاهوری بوده است.

علاوه بر این، در برخی از متون از شخصی به نام استاد عیسی نام برده شده که بعضی او را اهل شیراز و عده‌ای وی را اهل استانبول دانسته‌اند. برخی از پژوهشگران نیز به یک نسخه خطی اشاره کرده‌اند که در آن به «استاد عیسی شیرازی نقشه نویس» و « امانت خان شیرازی طغرانویس» اشاره شده‌است.جدای افراد نامبرده از فردی به نام جرونیمو ورونئو اهل ونیز هم نامبرده شده است. عبدالحق شیرازی که سال ١٦٠٩ از شیراز به هند مهاجرت کرد و به خاطر استعداد فوق العاده‌اش در هنر خوش نویسی از سوی شاه جهان به "امانت خان" ملقب شد. به احتمال قریب به یقین، تمام خطاطی‌های روی در و دیوارهای تاج محل به امانت خان واگذار شده بود، چون تنها نام اوست که به شکل "امانت خان الشیرازی" زیر یکی از خطاطی ها در ایوان جنوبی تاج محل حک شده است. امضای او حاکی از مقام بلند امانت خان در دربار گورکانیان نیز هست. آنچه مسلم است خط ثلث کتیبه‌های تاج محل که به رنگ مشکی بر زمینه مرمر سفید نشسته اثر امانت خان شیرازی است.

وجود یک معمار لاهوری در طراحی تاج محل به معنی فقدان یک یا چند معمار ایرانی نیست. زیرا می‌توان اظهار داشت که طراحی و ساخت این مجموعه عظیم و با شکوه، تنها توسط یک معمار صورت نپذیرفته‌است و به احتمال زیاد چند نفر معمار و عده کثیری هنرمند در این کار مشارکت داشته‌اند.

به گفته تاریخدان آمریکایی "میلو بیچ"، در این مورد می‌توان تنها گمانه زنی کرد که معمار اصلی تاج محل چه کسی بوده، اما این نکته روشن است که خود شاه جهان به هنر معماری علاقه داشت ولابد در طراحی تاج محل نیز دستکم نقش یک رایزن را داشته است.

گفته می‌شود برای ساخت این بنا بیست هزار کارگر، استادکار، معمار، سنگ‌تراش، نقاش، فلزکار و جواهرتراش به‌مدت بیست و دو سال کار کرده‌اند.
 
 
 
 

 

 

 
 
 
 
 
 
 
  

---

عجایب هفتگانه جدید جهان شنبه شب 7 ژوییه در یک مراسم رسمی در استادیوم لوز شهر لیسبون ، پایتخت پرتغال و با حضور چهره های مشهور جهانی معرفی شدند.

به گزارش خبرگزاری فرانسه ، در خاتمه یک رای گیری که توسط یک بنیاد سوئیسی برگزار شد و در جریان آن نزدیک به 100 میلیون نفر از طریق اینترنت یا تلفن به فهرستی شامل 20 نامزد نهایی کسب عنوان عجایب هفتگانه جدید جهان رای دادند ، برگزارکنندگان این رای گیری شنبه شب فهرست نهایی عجایب هفتگانه جدید جهان را در لیسبون معرفی کردند.

دیوار بزرگ چین ، آرامگاه تاج محل (هند) ، شهر باستانی پترا (اردن) ، مجسمه حضرت مسیح ریودوژانیرو (برزیل) ، ویرانه های ماچو پیکچو متعلق به تمدن اینکا (پرو) ، هرم و بقایای شهر چیچن ایتزا متعلق به تمدن مایا (مکزیک) و کولوسئو رم (ایتالیا) به عنوان عجایب هفتگانه جدید جهان انتخاب شدند.

البته اهرام ثلاثه مصر آخرین بازمانده عجایب هفتگانه قدیم جهان کماکان مقام خود را حفظ کرده است.

رای گیری برای انتخاب عجایب هفتگانه جدید جهان بسیار جدل برانگیز بود ، زیرا هر فردی هر اندازه که مایل بود می توانست به مکان مورد نظر خود رای دهد. به طوری که براساس آمار حدود 2 میلیون اردنی از مجموع جمعیت 6 میلیونی این کشور به شهر باستانی پترا رای داده اند.

از سوی دیگر سازمان یونسکو از این طرح استقبال نکرد و آن را تنها امری مربوط به افرادی که در رای گیری شرکت کردند، دانسته است.

عجایب هفتگانه قدیم جهان عبارتند از ، اهرام ثلاثه مصر، باغ های معلق بابل ، مجسمه زئوس کوه المپ ،معبد آرتمیس ، معبد هالیکارناس ، مجسمه هرکول جزیره رودس و فار اسکندریه که از میان آنها تنها اهرام ثلاثه مصر تا روزگار ما باقی مانده است.

ترجیح می دهم

 

ترجیح می دهم با کفش هایم در خیابان راه بروم و به خدا فکر کنم

تا اینکه در مسجد بنشینم و به کفش هایم فکر کنم

دکتر شریعتی

بخشی از کتاب کویر نوشته دکتر شریعتی تحت عنوان سرود آفرینش

در آغاز هيچ نبود،كلمه بود و آن كلمه خدا بود
و كلمه بي زباني كه بخواندش و بي انديشه اي كه بداندش
چگونه مي تواند بود؟
و خدا بود و با او عدم
و عدم گوش نداشت
حرفهايي هست براي گفتن
كه اگر گوشي نبود نمي گوييم
و حرفهايي هست براي نگفتن
حرفهايي كه هرگز سر به ابتذال گفتن فرود نمي آرند

ادامه نوشته

استون هنج

سلام

شاید قبلا که ویندوز ایکس پی بود خیلی از ماها این عکس رو توی بکگراندهای پیش فرض میدیدیم ولی نمیدونستیم کجاست(مثلا خود من )

برای من جالب بود امیدوارم واسه شما هم باشه

 

 

استون‌هنج در جنوب انگلستان، قرار دارد و یکی از بناهای بزرگ سنگی است که توسط مردم باستان در اروپا ساخته شده‌است.

این بنا در دشت «سالزبری» انگلستان واقع شده و پس از مایل‎ها عبور از تپه و دشت در ییلاقات انگلیس، منظره این بنای غیر عادی و عجیب، انسان را به سکون و حیرت وا می‌دارد که چگونه در این بنا از تخته سنگ‌های بسیار بزرگ که ارتفاع هریک 6 متر و وزن هریک به حدود 50 تن می‎رسد، استفاده شده است.

نکته حیرت‎آور دیگر اینجاست که این تخته سنگ‎ها به صورت یک دایره متحدالمرکز در کنار یکدیگر قرار گرفته‎اند چنانکه برخی می‎گویند حرکت دادن سنگ‌های عظیم الجثه به محل استقرارشان، یک کار بسیار بزرگ بوده است.

یک مطالعه نشان می‎دهد که یک هزار نفر در مدت 3 هفته می‎توانستند فقط یک قطعه سنگی را به «استون هنج» حمل کنند که حتی با استفاده از چنین نیروی کار عظیمی، ساخت قسمت مرکزی بنا بیش از 10 سال طول می‌کشد.

در مورد اینکه گذشتگان از «استون هنج» چه استفاده‎ای می‎کرده‌اند تعبیرهای متفاوتی وجود دارد؛ عده‌ای معتقدند که این بنا به عنوان معبد در گذشته استفاده می‌شده است و عده‎ای دیگر هم بر این اعتقادند که این بنا در گذشته برای بهبود بیماران کاربرد داشته و بیماران زمان بیماری در این بنا حضور پیدا می‎کردند. همچنین برخی معتقدند این بنا یک بنای نجومی است و از آن استفاده‎های نجومی می‌شده است.

نکته اسرار آمیز در مورد این بنا این نیست که چرا این بنا ساخته شده است بلکه مهم‌تر این است که قرارگیری این سنگ‌ها در کنار یکدیگر به چه صورت بوده است و با چه قدرتی توانسته‎اند سنگ‎هایی با این وزن و حجم را در کنار یکدیگر قرار دهند.

مطالعات کارشناسی که به تازگی در مورد این بنای تاریخی صورت گرفته، نشان می‌دهد برای انتقال این سنگ‌های 50 تنی از «مارلبرو داون» به محل فعلی‌شان، باید لااقل 600 مرد قوی‌هیکل در عملیات انتقال این سنگ‌ها شرکت می‌کردند.

غول‎های سنگی انگلیس با 5000 سال قدمت مانند بسیاری از آثار معماری دنیا (اهرام ثلاثه) رازهای فراوانی در دل خود دارد که پاسخ به آن‌ها نیازمند سال‎ها تحقیق در حوزه تاریخ و معماری است.

 

آشنایی با معبد- چین

 

معبد آسمان که قربانگاه کشور چین به حساب می‌آید، در جنوب شهر ممنوعه در پکن قرار دارد و مساحت آن 4 برابر شهر ممنوعه است.

پادشاهان سلسله‌های مینگ و چینگ هر سال در این معبد که از جمله معابد تاریخی متعلق به آئین تائو است مراسم باشکوهی برای آسمان و برکت محصولات فراوان بر پا می‌کرده‌اند.

شاه در چین فرزند آسمان نامیده می‌شده و با این هویت کشور را حکمفرمایی می‌کرده است، لذا برگزاری مراسم قربانی آسمان در اختیار پادشاه بوده است.

در محوطه بسیار وسیع حدود 100000 درخت وجود دارد و معبد در وسط این محوطه قرار دارد. امپراطور 3 بار در سال در اولین روز بهار، در طولانی‌ترین شب سال و روز تولدش برای نیایش و درخواست برکت کشاورزی به این معبد می‌آمده و دعا می‌کرده است. این معبد اولین معبدی است که در پکن ساخته شده و کل بنای آن از چوب است و طبق معمول تمامی معابد چینی هیچ میخی در ساختش به کار نرفته است.

جنوبی‌ترین دیوار معبد آسمان 4 گوشه؛ نشانه زمین و شمالی‌ترین ضلع دیوار نیم دایره نشانه آسمان است. این طراحی از ایده باستانی چین درباره آسمان گرد و زمین 4 گوشه سر چشمه گرفته است. معبد آسمان به معبد داخلی و خارجی تقسیم می‌شود و 2 دیوار گرد اطراف آن را فرا گرفته است.

ساختمان‌های اصلی در یک خط از جنوب تا شما معبد داخلی قرار گرفته است و شامل یوان چیو؛ خوان چون یو و سالن چی نیان می باشد.

یوان چیو یک سکوی سنگی دارای 3 طبقه است؛ قطعات سنگ‌های پله‌ای و نرده‌ها همگی با عدد 9 در 9 نصب شده است. عدد 9 در چین نماد آسمان‌ها است.

سالن چی نیان با شکوه‌ترین ساختمان معبد آسمان است و ارتفاع آن 38 متر و قطر آن 32 متر است و بر پایه سنگی دوار قرار دارد. پادشاهان هر سال در این سالن مراسم برکت محصولات فراوان را برگزار می‌کردند.

معبد آسمان نه تنها در تاریخ معماری چین دارای جایگاه مهمی است، بلکه میراث گرانبهای هنری معماری جهان نیز محسوب می‌شود. یونسکو در سال 1998، معبد آسمان را با شماره 881 در فهرست میراث جهانی به ثبت رساند.

این نمای داخلی معبده...........

 

معبد کنفوسیوس اقامتگاه کنفوسیوس و جنگل سنگی کنفوسیوس

کنفوسیوس یکی از بزرگترین فلسوفان جهان و بنیادگذار مکتب فکری کنفوسیوس چین است . معبد و اقامتگاه و آ رامگاهی که برای یاد بود کنفوسیوس ساخته شده "معبد کنفوسیوس – اقامتگاه کنفوسیوس و جنگل سنگی کنفوسیوس " نامیده می شود و نشاندهنده آن است که ظرف دو هزار سال اخیر امپراتوران چین کنفوسیوس و مکتب فکری وی را محترم شمرده اند و وی در تاریخ چین و فرهنگ شرقی جهان جایگاه برجسته ای دارد.
معبد کنفوسیوس – اقامتگاه کنفوسیوس و جنگل سنگی کنفوسیوس در شهر " چی فو " استان شاندونگ در شرق چین – زادگاه کنفوسیوس قرار دارد.
معبد کنفوسیوس که " نخستین معبد چین" نامیده می شود بزرگترین عبادتگاه یاد بود این فیلسوف است. سال 478 قبل از میلاد یعنی دو سال پس از مرگ کنفوسیوس پادشاه کشور " لو " زادگاه کنفوسیوس را به عنوان معبد تجدید ساختمان کرد که در درون آن لباس و کلاه های کنفوسیوس و ظروف قربانی چیده شده و هر سال مراسم یادبود وی برگزار می شود. سپس فرهنگ مکتب وی به صورت فرهنگ رسمی چین در آمد و به دنبال آن امپراتوران سلسله ها معبد کنفوسیوس را پی در پی وسعت دادند به گونه ای که معبد کنفوسیوس به یک مجموعه معماری با دامنه پر شکوه مبدل شده است تا اوایل قرن 18 امپراتور "یون جن " سلسله چینگ دستور مرمت این معبد را صادر کرد و معبد فعلی همان بنای مرمت شده است

طول معبد از جنوب به شمال یکهزار متر و مساحت آن 100 هزار متر مربع دارای 500 اتاق و مجموعه معماری باستانی با دامنه ای کوچک تر از شهر ممنوعه بیجینگ است و نمونه معماری معابد بزرگ باستانی چین می باشد .
معبد کنفوسیوس دارای 9 قشر معماری یعنی دارای 9 حیاطی است که اتاقهای آن در اطراف قرار دارد و قصر " داچن " قصر سمت راست آن است. عدد 9 بزرگترین اعداد طاق است و در جامعه فئودالی چین عدد 9 مورد استفاده امپراتور بوده است. بخصوص در معماری علاوه بر امپراتوران ، دیگران نمی توانند از این عدد استفاده کنند در غیر این صورت به همین جرم کشته می شوند اما معبد کنفوسیوس مستثنی است. در مقابل قصر سمت راست این معبد،5 دروازه دیده می شود طبق تشریفات فئودالی تنها معماریهای خاندان امپراتوراین گونه بوده است مثلا شهر ممنوعه بیجینگ دارای این نوع معماری است. معبد کنفوسیوس از این نوع تشریفات معماری امپراتور برخودار است.
قصر " داچن " که معماری محوری معبد کنفوسیوس است ، 30 متر ارتفاع دارد عرض آن از شرق به غرب 50 متر است . بام این قصر آجرهای زرد درخشان و بسیار مجلل و باشکوه دارد و می توان زیبایی آن را با قصر "تای حه " شهر ممنوعه بیجینگ مقایسه کرد و یکی از "سه قصر باستانی چین : نامیده می شود. در این قصر آنچه مورد جلب توجه مردم می باشد 10 ستون سنگی در مقابل قصر است بلندای آن 6 متر است که با سنگ حکاکی شده و ستونهای اژدها نما زیبایی خود را می نماید . حکاکی های با یکدیگر یکسان نیست و بسیار ظریف و گرانمایه است حتی ستون های اژدهانمای شهر ممنوعه بیجینگ با آنها قابل مقایسه نیست .
در معبد بیش از دو هزار لوح سنگی متعلق به سلسله های چین قرار داده شده و بزرگترین جنگل سنگی در چین است. در این میان 50 لوح سنگی از آن امپراتوران است که جایگاه عالی کنفوسیوس در جامعه فئودالی
را نشان می دهد.
اقامتگاه کنفوسیوس با معبد کنفوسیوس مجاورت دارد . نسل های کنفوسیوس در این مکان اقامت داشتند و پس از خاندان امپراتوران مینگ و چینگ (1368- 1911 ) بزرگترین اقامتگاه در چین است

این اقامتگاه در دوران سلسله های زین و سونگ (قرن 12 تا قرن 13 میلادی ) ساخته شده ملک نمونه ای سکونت صاحب زمین در جامعه فئودالی است مساحت آن50 هزار متر مربع و دارای 500 اتاق است . این ملک به لحاظ ساختاری دارای ویژگی بسیار است. در درون اقامتگاه پرونده های بایگانی تاریخی –لباس های سلسله ها و وسایل و اسباب کشفیات حایز ارزش تاریخی زیاد است

جنگل های سنگی ارامگاه مخصوص کنفوسیوس و خانواده اش است و در جهان به لحاظ زمانی طویل ترین و دارای بزرگترین مساحت ارامگاه است. قدمت ان 2500 سال و مساحت آن دو کیلومتر مربع است و جمعا 100 هزار ارامگاه نوه های کنفوسیوس را در برمی گیرد

در این مکان 5 هزار لوح سنگی و لوح ارامگاه از سلسله خان (206 قبل از میلاد – 220 میلادی ) مشاهده می شود. جنگل سنگی برای تحقیق توسعه سیاسی اقتصادی و فرهنگی سلسله های چین و تغییرات مراسم تشییع جنازه نقش بی بدیلی ایفا می کند . این سه محل در جهان شهرت دارد و میراث فرهنگی و میراث طبیعی با ارزش است . دراین ناحیه 17 هزار درخت باستانی دیده می شود. سال 1994 این سه محل به عنوان میراث فرهنگی جهانی در کمیته میراث جهانی ثبت شد.

 

شهر ممنوعه

 سلام

دوستان عزیز لینک زیر در مورد شهر ممنوعه توی میدون تیانان من در چینه (البته به انگلیسی)

امیدوارم مفید باشه

شهر ممنوعه

 

خليج‌ همیشه فارس‌

روز ملي‌ خليج‌ فارس‌ با تصويب‌ شوراي‌ عالي‌ انقلاب‌ فرهنگي‌ به‌ تقويم‌ ايران‌ اضافه‌ شد. شوراي‌ عالي‌ انقلاب‌ فرهنگي‌ با توجه‌ به‌ هدف‌ قراردادن‌ هويت‌ فرهنگي‌ و تاريخي‌ ملت‌ ايران‌ از سوي‌ ايادي‌ استكبار جهاني‌ به‌ خصوص‌ برخي‌ از كشورهاي‌ همسايه‌ و تلاش‌ آنان‌ براي‌ تحريف‌ نام‌ تاريخي‌خليج‌ فارس، به‌ پيشنهاد شوراي‌ فرهنگ‌ عمومي‌ روز اخراج‌ پرتغالي‌ها از تنگه‌ هرمز را به‌ عنوان‌ روز ملي‌ خليج‌ فارس‌ نامگذاري‌ كرد.

بخشي از تاريخچه نام خليج فارس در اسناد تاريخي

آلن كارول، رئيس گروه تدوين نقشه‌هاي اين اطلس گفته است كه سياست اين مؤسسه در ثبت نام مكانها، سياست �دوفاكتو�ست؛ يعني بنا بر نامهايي كه در عمل به كار مي‌رود، تصميم گرفته مي‌شود، نه بر اساس نامي كه فرد يا گروه خاصي بر آن مي‌نهد. وي همچنين تصريح كرد كه نام �خليج فارس� در اطلس �National geographic�، همچنان به عنوان نام اصلي اين خليج به كار خواهد رفت.
خليج فارس، نام تاريخي آبهايي است كه از زمان باستان تا به حال به كار برده شده است. بنا بر مدارك متقن، يونانيان آن را �Sinus Persicus�، روميان �Mare persicum� و عربها نيز قرنها آن را �خليج فارس� يا �بحر فارس� مي‌ناميدند. در زير به چند سند مهم تاريخي اشاره مي‌شود:
در سنگ‌نبشته داريوش هخامنشي در مصر متعلق به سال 518 تا 515 پيش از ميلاد، در عبارت �درايه تپه هچا پارسا آيي تي هني�؛ دريايي كه از پارس مي‌رود يا سر مي‌گيرد، نام درياي پارس آمده است.
بطلميوس، عالم و جغرافيدان مشهور قرن دوم ميلادي، در كتاب جغرافياي عالم كه به زبان لاتين نگاشته شده، از نام (پرسيكوس سينوس) به عنوان خليج فارس ياد كرده است.
در سال 425 پيش از ميلاد، هرودت، مورخ مشهور يوناني در كتاب تاريخ معروف خود، نام خليج فارس را �بحر احمر� يا �درياي سرخ� ناميده است.
در سال 1892، لرد كرزن، وزير خارجه انگلستان، در كتاب �ايران و قضيه ايران�، بارها به نام خليج فارس اشاره كرده است.
ويليام راجز، وزير امور خارجه وقت ايالات متحده آمريكا، در گزارش مورخ 1971 ميلادي خود در مورد سياست خارجي اين كشور از نام خليج فارس استفاده كرده است؛ از جمله فرهنگهاي آلماني،‌ انگليسي، آمريكايي، فرانسوي، تركي و... .
در فرهنگهايي كه به زبانهاي مختلف تدوين و چاپ شده است؛ از جمله فرهنگهاي آلماني، انگليسي، آمريكايي، فرانسوي، تركي و... خليج فارس نيز به همين نام آورده شده است.
 نام خليج فارس در سازمان ملل متحد: دبيرخانه اين سازمان در سند مورخ 5 مارس سال 1971 ميلادي و يادداشت AD311/IGEN به دولت ايران، يادآور مي‌شود كه عرف جاري در دبيرخانه سازمان ملل متحد در اسناد و نقشه‌هاي جغرافيايي منطقه آبي بين ايران از سمت شمال و خاور و تعدادي از كشورهاي عربي از سوي جنوب و باختر به نام خليج فارس ناميده شود و اين، بنا بر عرف قديمي انتشار اطلس‌ها و فرهنگهاي جغرافيايي است.
اين دبيرخانه همچنين بابت اشتباهاتي كه سازمان ملل در برخي اسناد در به كار بردن نام خليج فارس مرتكب شده، عذرخواهي كرده آن را اشتباه سهوي دانسته (سند 26 ژوئن 1991 ميلادي در سازمان ملل) و از كارگزاران سازمان خواسته است كه همواره اين موضع ايران را در نظر داشته باشند.
با توجه به اسناد و مدارك متقن فوق اذعان مي‌دارد كه:
درج نامهاي جعلي در كنار يا به جاي درياي خليج فارس، نشأت‌گرفته از سياستهاي خصمانه شبكه‌هاي فرهنگي غرب است كه سعي در شكاف و اختلاف‌افكني بين كشورهاي خاورميانه و حوزه خليج فارس را دارد، چون اين منطقه از نظر حوزه جغرافيايي و ژئوپلتيكي، يك منطقه واحد و همگراست.

روز ملی خليج فارس

 

روز ملی خليج فارس

 

روز ملی خليج فارس

 

روز ملی خليج فارس

امروز در تاریخ ایران روز مهمی است. شاه عباس صفوی با کمک انگلیسی‌ها در این روز در سال 1621 میلادی توانست هرمز را از چنگ پرتقالی ها درآورد، تا همیشه به خاطر این اقدامش از او به نیکی یاد شود.

اما این روز در سال‌های اخیر شرایط دیگری پیدا کرده است. وجه اهمیت تاریخی این روز تحت شعاع تصمیم شورای عالی انقلاب فرهنگی و دولت ایران قرار گرفته است. تصمیم که 10اردیبهشت را به روز ملی خلیج فارس بدل کرده است.

 

حال پرسش این است که چرا امروز روز ملی خلیج فارس است؟ چه دلیلی برای انتخاب روز ملی خلیج فارس وجود دارد؟

معمولا روزهای ملی براساس اهمیت یک مکان انتخاب نمی شوند. در تقویم ایران روزهای ملی همچون روز ملی حمل و نقل، روز ملی مقاومت و ایثار، روز ملی شعر و ادب، روز ملی یوز پلنگ، روز ملی انرژی هسته‌ای را می‌توان یافت اما روز ملی اصفهان، شیراز، خزر، دریاچه ارومیه و.. را نمی‌توان یافت. پس بر چه اساسی امروز روز ملی خلیج فارس نامگذاری شده است؟

محمود احمدی نژاد در یکی از اظهاراتش درباره ی روز ملی خلیج فارس گفته است: «برخی خیال می‌کنند اعلام این روز به نام خلیج فارس دعوا بر سر یک نام یا یک عکس‌العمل می‌باشد، درحالی که چنین نیست. ثبت یک روز به نام روزملی خلیج فارس یک غبار روبی و یک یادآوری است.»

این اظهارات نشان می‌دهد جنجال برسر نام خلیج فارس دلیل انتخاب این روز به عنوان روز ملی خلیج فارس بوده است. جنجالی که بارها و بارها در رسانه ها و از سوی سیاسیون عرب زبان مطرح می‌شود.

 

اماراتی‌ها، کویتی‌ها و عربستانی‌ها از غافله سالاران این جریان هستند، آن‌ها به دلایل سیاسی برای مقابله با ایران و به رخ کشیدن اختلافاتشان بر سر جزایره سه گانه از نام مجعول خلیج (ع ر ب ی) استفاده می‌کنند.جریانی که البته ریشه در سال‌ها پیش دارد. در دهه 1330 خورشیدی به تحریک انگلیسی‌ها کشورهای عربی این نام جعلی را برای خلیج فارس انتخاب کردند. البته این نامگذاری ابتدا به گونه ای دیگر صورت گرفت اما چون با اقبال مواجه نشد تغییر پیدا کرد.دولت انگلیس در سال ۱۲۱۹ خورشیدی، نام دریای بریتانیا را برای خلیج فارس به کار بردند اما این نام پذیرشی نیافت و آن را رها نمودند.

 

پس از ملی شدن نفت ایران و خلع ید از شرکتهای انگلیسی و قطع روابط ایران و انگلیس ابتدا نماینده سیاسی انگلیسی مقیم بحرین از سال ۱۳۲۹ (۱۹۵۰ م.) عبارت ساحل عربی را برای منطقهٔ جغرافیایی بخش جنوبی خلیج فارس که متعلق به عرب‌های تحت‌الحمایه انگلیس بود مرسوم ساخت و سپس به مرور کلمه خلیج عربی را جایگزین آن ساخت و سپس این نام را به کل خلیج فارس تعمیم داد.

این در حالی است که تا اوایل دهه 1960 درباره نام خلیج فارس هیچ گونه بحث و جدلی در میان نبوده است و در تمام منابع اروپایی و آسیایی و امریکایی، دانشنامه‌ها و نقشه های جغرافیایی این کشورها نام از خلیج فارس درتمام زبان ها به همین نام یاد شده است.

 

 

روز ملی خليج فارس

 

اصطلاح «خلیج ع رب ی» برای نخستین بار در دوره تحت قیمومت شیخ نشین‌های خلیج فارس توسط کارگزاران انگلیس و بطور ویژه از طرف یکی از نمایندگان سیاسی انگلیس مقیم در خلیج فارس به نام رودریک اوون در کتابی به نام حبابهای طلایی در خلیج ع رب ی در سال ۱۹۵۸ نوشت که «من در تمام کتب و نقشه‌های جغرافیایی نامی غیر از خلیج فارس ندیده بودم ولی در چند سال اقامت در سواحل خلیج فارس(بحرین) متوجه شدم که ساکنان ساحل عرب هستند بنابر این ادب حکم می‌کند که این خلیج را ع رب ی بنامیم».

 

اما دلایل عرب هاي آن طرف خليج فارس نیز برای این نامگذاری در نوع جالب توجه است آن ها هیچ توجهی به پیشینه تاریخی این منطقه ندارند و تمام تحلیلشان مبتنی بر این مسئله است که ساکنان سواحل خلیج فارس عموما عرب زبان هستند. برخی از این تحلیل ها نیز بر عدم تبعیت سواحل از دولت ایران اتکا دارد.

البته باید انصاف را هم رعایت کرد، تمام اعراب این نام را برای خلیج فارس نمی پسندند، بسیاری از متفکران و روشنفکران دنیای عرب مخصوصا اعراب شمال آفریقا معتقد بر اصالت نام خلیج فارس هستند.

 

در کشورهای عربی شمال آفریقا حتی نویسندگانی هستند که در دفاع از نام خلیج فارس مطالبی منتشر کرده و همزبانان خود را که در جهت تغییر این نام تاریخی سرمایه گذاری می کنند بشدت سرزنش کرده اند. اما اعراب حاشیه خلیج فارس به دلایل سیاسی نام خلیج فارس را به یک بهانه تبدیل کرده اند تا به مقابله رسانه ای و تبلیغاتی با ایران بپردازند.

در سال‌های اخیر این روال دامنه دار تر بوده است در هر مراسمی اعم از سیاسی، فرهنگی و ورزشی اعراب حاشیه خلیج فارس درباره این نام شیطینت هایی را صورت دادند. حتی در برخی مواقع در حضور چهرهای دولتی رسمی ایرانی دست به این کار می‌زدند. ان‌های فضای اینترنت را نیز از این اقدامات خود مصون نگذاشته اند.

به هر ترتیب این شیطنت ها آن قدر گسترش یافت تا این که شورای عالی انقلاب فرهنگی برای مقابله تبلیغاتی با اقدامات اعراب تصمیم گرفت یک روز ملی را به "خلیج فارس" اختصاص دهد، شاید که از این طریق بتواند به مقابله با اقدامات  انگليسي پسند بپردازد

پادشاه و ملکه ژاپن: ما را بسوزانید تا به مردم فشار نیاید

جهان > آسیا  - همشهری آنلاین:
پادشاه و ملکه ژاپن با شکستن سنتی 350 ساله درخواست کردند به منظور جلوگیری از وارد آمدن فشار مالی به مردم ژاپن،‌ پس از مرگشان طی مراسم تدفین کم هزینه‌ای سوزانده شوند.

امپراطور "آکیهیتو" 78 ساله و "میچیکو" ملکه 78 ساله ژاپن به آژانس خانواده سلطنتی اعلام کردند دوست دارند با هدف کاستن از تاثیر اقتصادی مرگشان بر زندگی شهروندان ژاپنی، پس از مرگ طی مراسم ساده‌ای سوزانده شوند.

"شینگو هاکاتا" رئیس آژانس این درخواست را تایید کرد و گفت امپراطور و ملکه تا به حال بارها و بارها نظرات مختلف خود را درباره این موضوع بیان کرده‌اند.

در دوران باستان امپراطورهای ژاپن دفن می‌شدند و سوزاندن اجساد آنها تا اوایل قرن هشتم باب نشد،‌ دفن کردن افراد شاخص ژاپنی در اواسط قرن هفدهم میلادی دوباره رواج پیدا کرد و از آن زمان تا به امروز همچنان ادامه پیدا کرده‌است. در سال 1989 امپراطور "شوآ" در مقبره سلطنتی "موساشینو" در منطقه "هاچیوجی" توکیو دفن شد،‌ مقبره‌ای که ساخت آن به تنهایی 19.89 میلیون پاوند هزینه در بر داشت.

از این رو امپراطور و ملکه کنونی ژاپن با آگاهی از موقعیت پرمخاطره اقتصادی ژاپن، از قبیل بدهی ملی برابر 229.77 درصد از تولید ناخالص داخلی این کشور در سال 2011، بالاترین درصد بدهی در جهان، همچنین نیاز به جمع آوری سرمایه برای بازسازی بخش‌های بزرگی از شمال شرق کشور که سال گذشته توسط زمین لرزه و سونامی نابود شدند از اینکه خود به باری بر دوش مردم ژاپن تبدیل شوند جلوگیری کرده و  درخواست کرده‌اند طی مراسمی ساده اجساد آنها سوزانده شود.

فیثاغورث کجا بود؟

سلام مهندس! این روزها همه را مهندس صدا می‌کنند و خیلی از همایش‌ها و رشته‌های تحصیلی هم عنوان مهندسی دارند؛ در حالی‌که‌هیچ ربطی به هندسه و ریاضیات و محاسبات نداشته و ندارند.

در قدیم هر کسی که هندسه می‌دانست، مهندس بود اما حالا فکر می‌کنیم که اگر عنوان مهندسی به یک برنامه بدهیم، همه‌چیز درست می‌شود؛ مهندسی فرهنگ، مهندسی علوم انسانی، مهندسی منابع طبیعی، مهندسی کشاورزی و... غافل از اینکه کار با این حرف‌ها درست‌بشو نیست و به قول سعدی: قصه به هر که می‌برم فایده‌ای نمی‌دهد/ مشکل درد عشق را حل نکند مهندسی.

 این هفته به هندسه قدیم ایران و میراثی که از بابل به آن رسیده نگاهی می‌اندازیم. اولین بار است که این مطالب به افتخار صفحه رازهای سرزمین من به چاپ می‌رسد و تازه بعضی از نکته‌های دست‌اولش هم هنوز در دنیا به گوش کسی نرسیده.

بد نیست بدانید
واژه هندسه در زبان فارسی و عربی از واژه اندازگ پهلوی آمده و در واقع با ترجمه متن‌های پهلوی به عربی، اندازگ به شکل معرب هندسه درآمد.

 برخلاف آنچه فکر می‌کنند که ایران باستان همه چیز را دربست از بین النهرین می‌گرفته، این طور هم نبوده و در زبان‌های سامی مثل آرامی و عربی و ...  بسیاری از واژگان علوم هندسه و ریاضیات، وام‌واژه‌های ایرانی‌اند و از ایران به آن سمت رفته‌اند.

 بابلی‌ها صاحب قدیمی‌ترین دانش هندسه جهان بوده‌اند و ایرانی‌ها وارث هندسه و ریاضیات بابلی شدند.

 از زمان هخامنشی، بابل جزئی از تمدن ایران باستان شد و این روند تا دوره اسلامی ادامه یافت. مانی - پیامبر بزرگ زمان ساسانی – می‌گوید: «پزشک هستم از بابل زمین».

اسطخری در کتاب مسالک و ممالک، بابل را بهترین سرزمین ایرانی می‌داند و...
 همان‌طوری که امروزه انگلیسی، زبان علمی دنیاست و قرن‌ها عربی، زبان علمی ایرانیان قدیم بود، در زمان هخامنشی هم زبان بابلی یکی از زبان‌های علمی ایران باستان بوده؛ به همین خاطر کتیبه‌های هخامنشی همگی یک ترجمه بابلی هم دارند.

 هندسه ایران باستان به 2 شاخه هندسه عملی و هندسه نظری تقسیم می‌شد اما توجه و تلاش ایرانیان قدیم بیشتر به شاخه عملی بود تا نظری. هندسه عملی یا به قول امروزی‌ها هندسه کاربردی، هندسه‌ای بود که در مشاغل و کارهای مختلف از آن استفاده می‌شد؛ مثل: معماری، ریخته‌گری، حجاری، سنگ تراشی و .... هندسه نظری یا به قول امروزی‌ها هندسه محض به اصول و مبانی و بحث های پایه، کلی و نظری هندسه می‌پرداخت.

 اولین‌بار است که مجموعه مطالب مربوط به کتیبه‌های هندسه باستان در ایران انتشار می‌یابد؛ این مطالب، بخشی از کتاب زیر چاپ تاریخ ریاضیات در ایران باستان و پایان‌نامه‌ای با همین عنوان از نویسنده است.

بابابزرگ مسائل  

قدیمی‌ترین کتاب هندسه؛ 16 مسئله در 5 موضوع مختلف در 2 روی یک لوح؛ 6 مسئله درباره دایره‌ها، 5مسئله درباره چهارضلعی‌ها، یک مسئله درباره مثلث‌ها، 3مسئله درباره شکل آجرها (مهندسی عمران)، یک مسئله درباره چند ضلعی های محاطی که قضیه فیثاغورث را مدت‌ها پیش از به دنیا آمدن او، مطرح کرده.

 کی می‌تواند این مسئله را حل کند؟

نگاه کنید! روش به‌دست‌آوردن مساحت چنین حجمی را بلدید؟ این هم یک صفحه از یک کتاب هندسه و ریاضیات قدیم ایران است که علی بن یوسف بن علی منشی در قرن ششم‌هجری به زبان فارسی نوشته؛ نامش لُب الحساب است. می‌دانید در قرن 6 هجری در اروپا چه خبر بوده؟ چشمتان روز بد نبیند؛ بگذریم.

 کتابخانه گلی

بعضی از این لوح‌ها یک برگ از کتاب و بعضی دیگر یک فصل از کتاب و بعضی‌هایشان هم یک کتاب کامل است و در کنار هم، قدیمی‌ترین کتابخانه تخصصی هندسه جهان را تشکیل می‌دهند. بعضی‌ها فکر می‌کنند انسان 3 هزار سال قبل گمراه و سرگردان بوده ولی ظاهرا با این محاسبات، راهش را خوب پیدا می‌کرده.

ابر و باد و مه و خورشید و هندسه 

 واقعا گل کاشته‌اند. بی‌محاسبه و طراحی، کاشتن این گل‌ها و درختان روی سنگ غیر ممکن بوده. طراحی باغ ایرانی خود یک طرح منظم هندسی است. واژه باغ از ریشه bag در زبان‌های ایرانی به معنی بخش کردن است.

 سه سوته حل می‌کردند

 بچه‌های 3900 سال پیش، این مسئله‌ها را مثل کلوچه می‌خوردند. صورت مسئله: مساحت محصور بین 2 مثلث متساوی الاضلاع را پیدا کنید؟

حل مسئله: اضلاع مثلث کوچک را مطابق شکل تا اضلاع مثلث بزرگ  امتداد می‌دهیم. 3ذوزنقه درست می‌شود. با محاسبه مساحت 3 ذوزنقه و جمع آنها، مساحت محصور میان 2 مثلث به دست می‌آید.

  آقا اجازه  مشق من را هم خط بزنید

این لوح، در حفاری‌های شوش پیدا شده و مربوط به 3700 سال پیش است و روشی را برای محاسبه محیط یک چند ضلعی نشان می‌دهد.

 در چند جا سعی شده که خط عمودی از مرکز بر اضلاع رسم شود ولی متاسفانه این کار خوب انجام نشده و احتمال می‌رود که کار یک شاگرد مدرسه باشد.

 معلم ترسیم درست را انجام داده و بعد هم گوشه لوح را شکسته تا دانش‌آموز دیگری از آن استفاده نکند؛ این قدیمی‌ترین مشق شب هندسه جهان است.

 دری که روی یک پاشنه نمی‌چرخد

نگاه کنید! مهندسان هخامنشی در تخت جمشید 25قرن پیش، چنین طرح هندسی دقیقی را بعد از حساب و کتاب و طراحی، روی سنگ تراشیده‌اند. یکی دیگر از این پاشنه‌ها هم باید قاعدتا آن طرف باشد؛ اصل قرینه سازی در هنر و صنعت هخامنشی.

 آن وقت‌ها فیثاغورث کجا بود؟

فیثاغورث هنوز به دنیا نیامده. قدیمی‌ترین لوح هندسه دنیا که پشت و رویش مطالب هندسی نوشته شده، مربوط به 3600 تا 3800 سال پیش است.

روی آن مربعی را می‌بینید که 2 قطرش رسم شده و اندازه اضلاع را رویشان نوشته و قرن‌ها پیش از فیثاغورث، قضیه‌ای را که به نام او مشهور است، اثبات کرده.

- عکس پایینی هم پشت همین لوح است و مسئله را برای یک مستطیل حل کرده.

 بی‌نظمی منظم

این خط‌های درهم و برهم، چرکنویس طرح‌هایی هندسی است که پاکنویس آن را همه می‌شناسید؛ تمام کاشی‌کاری‌ها، آجرکاری‌ها، گره‌ها، مقرنس‌ها و... بر اساس چنین طرح‌های اولیه‌ای به وجود آمده‌اند. یک مهندس بزرگ ایرانی به نام ابوالوفا محمد بن محمد بوزجانی نیشابوری کتابی درباره کاربرد هندسه در عمل نوشته و مسائل هندسی زیادی مثل این را برای مطالعه دیگران آورده؛ پس اگر از دوره‌ای لوح گلی و کتاب هندسه نمانده، می‌توان از روی آثار به دانش هندسه آن زمان پی‌برد.

 حل‌المسائل هم داشته‌اند

قدیمی‌ترین حل‌المسائل؛ این بخشی از یک لوح بزرگ است که روی آن مسائل مختلف هندسی نوشته شده. روش ارائه مطالب علمی در این لوح، خیلی جالب است زیرا یک طبقه بندی موضوعی از مسئله‌ها را با رسم شکل نمایش می‌دهد و تازه یکی از قدیمی‌ترین کتاب‌های مصور دنیا به حساب می‌آید.

لطف الهی در گنبد لطف‌الله

 این هم زیباترین نمونه هندسه کاربردی در ایران قدیم؛ کاشی‌کاری داخل گنبد مسجد شیخ لطف‌الله اصفهان که شاهکار هندسه دوران صفوی است. چند هزار سال دانش بشر به چنین شاهکاری ختم شده.